டிசம்பர் 30 - குலபதி முன்ஷி பிறந்தநாள்

வழக்கறிஞர், சுதந்திரப் போராட்ட வீரர், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், பாரத அரசியலமைப்பு சட்டத்தை வடிவமைத்த குழுவின் உறுப்பினர், எழுத்தாளர், பாரதிய வித்யா பவன் கல்வி நிறுவனத்தைத் தொடங்கியவர் என்று பல்முக ஆளுமையாக விளங்கிய கனையாலால் மனேக்லால் முன்ஷி என்ற குலபதி முன்ஷியின் பிறந்தநாள் இன்று.

குஜராத் மாநிலத்தின் பரூச் பகுதியைச் சேர்ந்த முன்ஷி 1887ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 30ஆம் நாள் பிறந்தவர். பரோடா கல்லூரியில் இளங்கலை ஆங்கில இலக்கியத்திலும், பின்னர் மும்பை சட்டக் கல்லூரியில் சட்டப் படிப்பையும் முடித்த முன்ஷி மும்பை உயர்நீதி மன்றத்தில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார். பரோடாவில் இவரது ஆசிரியராக இருந்தவர் மஹரிஷி அரவிந்த கோஷ் அவர்கள். முன்ஷியின் மனதில் தேசபக்தியை விதைத்தது அரவிந்தரே ஆவார்.

மும்பையில் பணியாற்றிக்கொண்டு இருந்த போது முன்ஷி, ஹோம் ரூல் இயக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபடத் தொடங்கினார். 1920ஆம் ஆண்டு அஹமதாபாத் நகரத்தில் சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி தலைமையில் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு அதன் பின்னர் காங்கிரஸ் இயக்கத்திலும் பணியாற்றினார். 1927ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தேர்தலில் பம்பாய் ராஜதானியின் சட்டசபை உறுப்பினராக முன்ஷி தேர்ந்ததெடுக்கப்பட்டார். பர்தோலி சத்தியாகிரஹப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து முன்ஷி அந்தப் பதவியை ராஜினாமா செய்தார்.

சட்ட மறுப்பு இயக்கம், தனிநபர் சத்தியாகிரஹம் போன்ற போராட்டங்களில் கலந்து கொண்டு பல்வேறு முறை சிறையானார். அன்றய ஐக்கிய மஹாராஷ்டிரா பகுதியின் முக்கியமான தலைவராக காங்கிரஸ் கட்சியால் இனம் காணப்பட்ட முன்ஷிக்கு பல்வேறு கட்சிப் பொறுப்புகள் வரத் தொடங்கின. காங்கிரஸ் காரிய கமிட்டி உறுப்பினர், காங்கிரஸ் பாராளுமன்ற குழுவின் செயலாளர் என்ற பொறுப்புகளும், மஹாராஷ்டிர மாநிலத்தின் உள்துறை அமைச்சர் பதவியும் முன்ஷியைத் தேடி வந்தது. சிறிதுகாலம் காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகி இருந்த முன்ஷியை, காந்தி வற்புறுத்தி மீண்டும் கட்சியில் இணைய வைத்தார்.

நாடு சுதந்திரம் அடையும் சமயத்தில், முன்ஷி அரசியலமைப்பு நிர்ணய சபைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். நாட்டின் அரசியலமைப்பு சட்டத்தை உருவாக்கிய ஏழு உறுப்பினர் அடங்கிய குழுவின் உறுப்பினராகவும் முன்ஷி பணியாற்றனார். நாட்டின் அலுவல் மொழியாக தேவநாகரி எழுத்தில் எழுதப்படும் ஹிந்தி இருக்கும், பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு ஆங்கிலமும் இணைப்பு மொழியாக இருக்கும்  என்று வரையறை செய்த அரசியலமைப்பின் 17ஆவது பிரிவு என்பது முன்ஷி - கோபால்சாமி ஐயங்கார் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையிலேயே அமைந்த ஒன்றாகும். அரசியலமைப்பு சட்டம் வரையறுக்கும் அடிப்படை உரிமைகள் பற்றிய பகுதிகள் முன்ஷியால் முன்னெடுக்கப்பட்டவைதாம்.

அந்நிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களால் இடிக்கப்பட சோமநாதபுர ஆலயத்தை மீண்டும் புதுப்பிக்க சர்தார் வல்லபாய் படேல் முடிவு செய்தார். ஆனால் அந்தப் பணி முடியும் முன்னரே படேல் இறந்து போக, அந்தப் பணியை முன்ஷி தொடர்ந்தார், இன்று சோமநாதபுரத்தில் சிவனின் ஆலயம் எத்தனை முறை ஆக்கிரமிக்கப்பட்டாலும் மீண்டும் தன்னைத்தானே புதுப்பித்துக் கொள்ளும் பாரத ஆன்மாவின் குறியீடாக கம்பீரமாக காட்சி அளிக்கிறது.

1950 - 1952 ஆண்டுகளில் இடைக்கால அரசின் விவசாயம் மற்றும் உணவுத்துறை மந்திரியாக முன்ஷி நியமிக்கப்பட்டார். நாடெங்கும் நடைபெறும் மரம் நடு விழாவான வனமஹோஸ்தவம் முன்ஷியின் திட்டமே ஆகும். 1952 முதல் 1957ஆம் ஆண்டு வரை உத்திரப்பிரதேசத்தின் ஆளுநராகவும் முன்ஷி பணியாற்றினார். நாட்டின் முன்னேற்றம் சோசலிசத்தின் மூலமாகவே நடைபெறும் என்று நேரு எண்ணினார். ஆனால் தாராள பொருளாதாரத் கொள்கைதான் பலன் அளிக்கும் என்று எண்ணிய முன்ஷி, ராஜாஜி தொடங்கிய ஸ்வதந்தரா கட்சியில் இணைந்து கொண்டார். ராஜாஜியின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஸ்வதந்திரா கட்சி செயல்படாமல் போக, முன்ஷி ஜனசங் கட்சியில் இணைந்து செயல்பட்டார். சங்கத்தின் முக்கியமான சகோதர அமைப்பான விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத்தின் நிறுவனர்களில் முன்ஷியும் ஒருவர்.

நெடுங்காலம் அரசியலில் இருந்தாலும், கல்விப் புலத்திலும், இலக்கியத்திலும் முன்ஷியின் பங்களிப்பு மகத்தானது. மும்பை பல்கலைக்கழகத்தின் செனட் உறுப்பினராகவும், பல்வேறு கல்வி நிறுவனங்களின் வழிகாட்டியாகவும் முன்ஷி செயல்பட்டார். அவர் தொடங்கிய பாரதிய வித்யா பவன் நிறுவனம் இன்று நாட்டின் முன்னணி கல்வி நிறுவனங்களில் ஒன்றாக விளங்குகிறது.

ஹிந்தி, ஆங்கிலம் மற்றும் குஜராத்தி மொழிகளில் பல்வேறு புத்தகங்களை முன்ஷி எழுதி உள்ளார். கிருஷ்ணாவதார் என்ற ஏழு பகுதிகள் கொண்ட மஹாபாரதம் பற்றிய தொகுப்பு அவர் எழுதியதில் முக்கியமான ஒன்றாகும்.

பல்வேறு ஆசிரியர்களைக் கொண்டு பல்லாயிரம் மாணவர்களுக்கு கல்வி கற்பிக்கும் குருமார்களை குலபதி என்று பெருமையாக அழைப்பது நமது வழக்கம். அப்படியான கல்வி சேவையைச் செய்ததால் முன்ஷியை நாடு குலபதி முன்ஷி என்று கொண்டாடுகிறது.

எண்பத்தி மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்து நாட்டுக்கு பெரும் சேவையாற்றிய குலபதி முன்ஷி 1971ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 8ஆம் நாள் காலமானார். சோமநாதபுர ஆலயம் உள்ளவரை, பாரதிய வித்யா பவன் கல்வி நிறுவனங்கள் உள்ளவரை முன்ஷியும் இருப்பார் என்பதில் ஐயமில்லை. 

டிசம்பர் 29 - உமேஷ் சந்திர பானெர்ஜி பிறந்ததினம்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் பாரத நாட்டின் சிந்தனைப் போக்கை வங்காள மாநிலமே வடிவமைத்தது. பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் தலைநகரமாக கொல்கத்தா நகரம் இருந்தது. பாரத சிந்தனையை மேற்கத்திய அறிவுப் புலத்தோடு இணைத்து நாட்டில் மறுமலர்ச்சியைத் தொடங்கிய அறிஞர்கள் பலர் வங்காளத்தில் தோன்றினார்கள். இயல்பாகவே அந்த சிந்தனை தேச முன்னேற்றத்திலும், தேச விடுதலைக்கும் வித்திட்டது. அப்படி வங்காளத்தில் தோன்றிய தலைவர்களில் முக்கியமானவரான திரு உமேஷ் சந்திர பந்தோபாத்தியா  அவர்களின் பிறந்ததினம் இன்று.

1844ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 29ஆம் நாள் பிறந்த உமேஷ் சந்திரா தனது பள்ளிப்படிப்பை முடித்த பின்னர் தனது பதினெட்டாம் வயதில் 1862ஆம் ஆண்டு W P கிலாண்டர்ஸ் என்ற வழக்கறிஞரின் உதவியாளராகச் சேர்ந்தார். பணிபுரிந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் சட்டம் பற்றிய புரிதல் அவருக்கு ஏற்பட்டது. 1864ஆம் ஆண்டு சட்டம் படிக்க உமேஷ் சந்திரா இங்கிலாந்து சென்றார். 1867ஆம் ஆண்டு தனது சட்டப்படிப்பை வெற்றிகரமாக முடித்து அவர் இங்கிலாந்து நாட்டில் சட்டத்துறையில் பணியாற்றும் தகுதியைப் பெற்றார். 1868ஆம் ஆண்டு நாடு திரும்பிய உமேஷ் சந்திரா கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார். மிகக் குறுகிய காலத்தில் கொல்கத்தா நகரின் முக்கியமான வழக்கறிஞர்களில் ஒருவராக உமேஷ் சந்திரா அறியப்படலானார். 1882 ஆம் ஆண்டு அவர் அரசு வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்டார். அரசு வழக்கறிஞராக நியமிக்கப்பட்ட முதல் பாரத வழக்கறிஞர் உமேஷ் சந்திராதான். உமேஷ் சந்திரா கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தின் சட்டத்துறை தலைவராகவும், அன்றய சட்டசபையின் உறுப்பினராகவும் செயல்பட்டார்.

பொதுவாகவே சட்டத்துறையில் இருப்பவர்கள்தான் அரசியலில் ஈடுபாடு காட்டுவார்கள். உமேஷ் சந்திராவும் அதில் விலக்கல்ல. கிழக்கிந்திய கம்பனியின் கொடுமை தாங்காது பாரத மக்கள் புரட்சியில் ஈடுபட்டனர். இந்தியாவின் முதல் சுதந்திரப் போர் நாட்டின் பெரும்பான்மையான இடங்களில் நடைபெற்றது. அதனைத் தொடர்ந்து பாரத நாட்டின் ஆட்சியை ஆங்கில அரசு நேரடியாக நிர்வகிக்கத் தொடங்கியது. மீண்டும் ஒரு புரட்சி வெடித்து விடாமல் இருக்கவும், மக்களின் எண்ணத்தை கோரிக்கை மூலம் ஆங்கில அரசுக்குத் தெரியப்படுத்தவும் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் என்ற அமைப்பு உருவானது. காங்கிரஸின் முதல் மாநாடு 1885ஆம் ஆண்டு மும்பை நகரில் நடைபெற்றது. அதன் தலைவராக உமேஷ் சந்திர பானர்ஜி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இருபதே ஆண்டுகளில் நாட்டின் விடுதலையை முன்னெடுக்கும் இயக்கமாக காங்கிரஸ் மாறியது.

காங்கிரஸ் அமைப்பின் இரண்டாவது மாநாடு 1886ஆம் ஆண்டு மும்பையில் நடைபெற்றது. அதன் தலைவராக தாதாபாய் நௌரோஜி தேர்வானார். இந்த மாநாட்டில் மாகாணவாரியாக காங்கிரஸ் அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தை உமேஷ் சந்திர பானர்ஜி தெரிவித்தார். காங்கிரஸ் அரசியல் சார்ந்து மட்டுமே இயங்கவேண்டும், சமுதாய சீர்திருத்தங்களை மற்ற அமைப்புகள் செயல்படுத்தவேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார். 1892ஆம் ஆண்டு ப்ரயக்ராஜ் நகரில் ( அன்றய அலஹாபாத் ) நகரில் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் மாநாட்டின் தலைவராகவும் உமேஷ் சந்திரா செயல்பட்டார்.

பின்னர் இங்கிலாந்து நாட்டில் வசிக்கத் தொடங்கிய உமேஷ் சந்திரா அங்கே ப்ரிவி கவுன்சில் அமைப்பில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார். இங்கிலாந்து நாட்டின் நாடாளுமன்றத்திற்கு போட்டியிட்டு தோல்வி அடைந்தார். அதே தேர்தலில் தாதாபாய் நௌரோஜி வெற்றி பெற்று ஆங்கில நாடாளுமன்றத்தின் முதல் இந்திய உறுப்பினர் என்ற பெருமையை அடைந்தார்.

சுதந்திரத்திற்கு முற்பட்ட காலத்தின் முக்கிய தலைவராக விளங்கிய உமேஷ் சந்திர பானெர்ஜி 1906ஆம் ஆண்டு ஜூலை 21ஆம் நாள் இங்கிலாந்து நாட்டில் காலமானார்.

நாட்டின் முதுபெரும் தலைவருக்கு ஒரே இந்தியா தளம் தனது வணக்கங்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறது. 

ஆகஸ்ட் 21 - ஜீவா என்றோர் மானிடன்

தமிழகம் கண்ட தன்னலம் இல்லா தலைவர்களில் முக்கியமான தோழர் ஜீவா என்ற ப ஜீவானந்தத்தின் பிறந்தநாள் இன்று. காந்தியவாதியாகத் தொடங்கி பொதுவுடைமை போராளியாக பரிணமித்த தலைவர் ஜீவா. இந்த நாடுதான் எனது சொத்து என்று காந்தியிடம் ஜீவா கூற, இல்லை நீங்கள்தான் இந்த நாட்டின் சொத்து என்று காந்தியால் புகழப்பட்ட பெருமைக்கு சொந்தக்காரர். பிறப்பின் அடிப்படையில் பாரதியையும், அறியாமையால் கம்பனையும் திராவிட இயக்கங்கள் அவதூறு செய்த காலத்தில், மேடைதோறும் பாரதியையும் கம்பனையும் முழங்கி அவர்களை மக்களிடம் சேர்த்த இலக்கியவாதி தோழர் ஜீவா.

நாகர்கோவில் மாவட்டத்தில் பூதப்பாண்டி நகரில் பட்டத்தார் பிள்ளை - உமையம்மாள் தம்பதியரின் மகனாக 1907ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 21ஆம் நாள் பிறந்தவர் இவர். சிறுவயதிலேயே காந்தியின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு பள்ளிக்காலத்திலேயே தனது எழுத்தின் மூலம் காந்தியைப் பற்றியும் கதர் பற்றியும் கவிதைகளும் நாடகங்களும் எழுதி அதனை மேடையேற்றவும் செய்தார்.

ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் கலந்து கொண்டு சிறை தண்டனை அனுபவித்தார். அப்போதுதான் பகத்சிங் மற்றும் அவர் தோழர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டனர். போராளிகளின் மரணம் நாட்டில் பெரும் கிளர்ச்சியை உண்டு செய்தது. சிறையில் இருந்த ஜீவானந்தம் பொதுவுடைமை கருத்துக்களால் கவரப்பட்டார். பகத்சிங் எழுதிய நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன் ? என்ற புத்தகத்தை தமிழில் மொழி பெயர்த்தார். அதற்காக மீண்டும் சிறைப்பட்டார். புத்தகத்தை வெளியிட்ட ஈ வே ரா மன்னிப்பு கோரி சிறை தண்டனையில் இருந்து தப்பித்துக் கொண்டார். மன்னிப்பு கேட்க முடியாது என்று கூறி ஜீவா சிறையில் இருந்தார்.

1938ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சி மாநாட்டில் அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினராக ஜீவா தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார். அப்போது அவரோடு தேர்வானவர்கள் தீரர் சத்தியமூர்த்தி, ராஜாஜி, காமராஜ் ஆகியோர். வழக்கம் போல உள்கட்சி பூசலால் 1939ஆம் ஆண்டு காங்கிரஸ் கட்சி இவரை கட்சியில் இருந்து நீக்கியது. அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி உறுப்பினர் பதவியையும் ராஜினாமா செய்து விட்டு ஜீவா காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகினார்.

அதன் பிறகு தனது வாழ்க்கை முழுவதும் பொது உடைமைவாதியாகவே ஜீவா வாழ்ந்தார். ஆங்கில அரசு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைத் தடை செய்தது. எனவே சில ஆண்டுகள் தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். 1952ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்று சட்டசபை உறுப்பினராகப் பணியாற்றினார்.

இலக்கியத்தின் பால் தீராக தாகம் கொண்ட ஜீவா, தனது இறுதி காலத்தில் கலை இலக்கிய பெருமன்றத்தை துவங்கினார். இலக்கியத்தை மையப்படுத்தி 'தாமரை' இலக்கிய இதழை தொடங்கினார். 'ஜனசக்தி'  நாளிதழையும் தொடங்கினார்.

இத்தனை மக்கள் ஆதரவுடனும் பெரும்தலைவர்களுக்கு  பிடித்தமானவராக இருந்தாலும்,  துாய்மையான தலைவனாக எளிமையாகவும் இறுதிவரை நேர்மையாக தன் பொதுவாழ்வினை அமைத்துக்கொண்டார் தோழர் ஜீவா. 

உடல்நலம் குன்றிய நிலையில் கடந்த 1963-ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 18- ம் நாள் இயற்கை எய்தினார் ஜீவா.

கருத்துரீதியில் எதிரணியில் இருந்தாலும் எளிமையும், தூய்மையும், தேசபக்தியும் இணைந்து வாழ்ந்த மாமனிதன் தோழர் ஜீவாவின் வாழ்வு பொதுவாழ்வில் ஈடுபடும் அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டிய பாடமாகும். 

ஜூன் 28 - தாராளமயமாக்கலின் நாயகன் பிரதமர் நரசிம்மராவ் பிறந்தநாள்

நேரு குடும்பத்தைச் சேராத முதல் காங்கிரஸ் பிரதமர், தென்னிந்தியாவைச் சார்ந்த முதல் பிரதமர், தனது  பதவிக்காலத்தை முழுவதும் பூர்த்தி செய்த நேரு குடும்பத்தைச் சாராத முதல் பிரதமர், வழக்கறிஞர், விடுதலைப் போராட்ட வீரர், எழுத்தாளர்,   பத்திரிகையாளர், பல்மொழி விற்பன்னர், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அடித்தளமிட்ட பிரதமர் என்ற பல்வேறு பெருமைகளுக்கு சொந்தக்காரர் திரு நரசிம்மராவ் அவர்கள். 

1921ஆம் ஆண்டு அன்றய ஹைராபாத் நிஜாமின் ஆளுகைக்கு உள்பட்ட இன்றய தெலுங்கானா மாநிலத்தில் பிறந்தவர் திரு ராவ். சிறுவயதிலேயே உறவினர் குடும்பத்தினருக்கு தத்து கொடுக்கப்பட்டார். தனது ஆரம்ப கல்வியை கரீம்நகர் மாவட்டத்திலும் பட்டப்படிப்பை உஸ்மானியா பல்கலைக்கழகத்திலும் முடித்தார். நாக்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டப் படிப்பை பூர்த்தி செய்தார்.

தெலுங்கு, மராட்டி, ஹிந்தி, சமிஸ்க்ரிதம், தமிழ், ஒரிய மொழி, வங்க மொழி, குஜராத்தி, கன்னடம், உருது ஆகிய பாரதீய மொழிகளிலும் ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, அரபி, பெர்சியன், ஸ்பானிஷ், ஜெர்மன் ஆகிய உலக மொழிகளிலும் புலமை பெற்றவர் நரசிம்மராவ்.

படிக்கும் காலத்திலேயே ஹைதெராபாத் நிஸாமின் ஆட்சியை எதிர்த்து கொரில்லா முறையில் போரிடும் ஒரு குழுவை உருவாக்கினார். காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுப்பினராக தனது வாழ்வின் இறுதி வரை பணியாற்றினார். 1957, 1962, 1967, 1972 ஆகிய நான்கு சட்டமன்ற தேர்தல்களில் மந்தானி தொகுதியில் வெற்றி பெற்று ஆந்திர சட்டமன்ற உறுப்பினராக பணியாற்றினார். 1977,1980 மற்றும் 1991ஆம் ஆண்டுக்கான நாடாளுமன்ற தேர்தல்களில் ஆந்திர மாநிலத்தில் இருந்தும், 1984 மற்றும் 1989 தேர்தல்களில் மஹாராஷ்டிர மாநிலத்தில் இருந்தும் 1996ஆம் ஆண்டு ஒடிஷா மாநிலத்தில் இருந்தும் நாடாளுமன்றத்துக்கு தேர்வானார்.

1971ஆம் ஆண்டு ஆந்திர மாநிலத்தின் 4ஆவது முதல்வராக பதவி ஏற்றார். நில உச்சவரம்பு திட்டம் போன்ற நில சீர்திருத்த சட்டங்களை கடுமையாக அமுல் படுத்தினார். 1977ஆம் ஆண்டு நாடு முழுவதும் இந்திராவுக்கு எதிரான அலை வீசிய போதும் காங்கிரஸ் சார்பில் நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்வானார்.

1980ஆம் ஆண்டு மீண்டும் பிரதமரான இந்திராவின் நம்பிக்கைக்கு உரியவராக இருந்த ராவ், மத்திய அமைச்சராக பல்வேறு துறைகளில் திறம்பட பணியாற்றினார். மத்திய உள்துறை, வெளியுறவு துறை, பாதுகாப்பு போன்ற துறைகளில் அவர் தனது பங்களிப்பை அளித்தார்.

கட்சி அவரின் திறமைகளை பயன்படுத்தாத காலங்களில் அவர் கட்சி தலைமையை குறைகூறுவதற்கு பதிலாக பல்வேறு வெளிநாடுகளுக்கு சுற்றுப்பயணம் செய்து அங்குள்ள முன்னேற்றங்களை பற்றி தெரிந்து கொண்டார். அதுபோன்ற காலகட்டங்களில் சில நூல்களை எழுதினார், பல நூல்களை மொழிபெயர்ப்பு செய்தார். எண்பதுகளின் ஆரம்ப காலங்களிலேயே அவர் கணிப்பொறியை உபயோகிப்பது பற்றி கற்றுக்கொண்டார். ஒரு புதிய தொழில்நுட்பத்தை அறுபது வயதில் கற்றுக்கொள்வது என்பது எவ்வளவு கடினம் என்பது நமக்கெல்லாம் தெரியும்தானே

1991ஆம் ஆண்டு நடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் போட்டியிடாமல் அநேகமாக அரசியலில் இருந்து விலகும் எண்ணத்திலேயே நரசிம்ம ராவ் இருந்தார். ஆனால் காலத்தின் கணக்கு வேறுமாதிரியாக இருந்தது. தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் இருந்த ராஜிவ் காந்தி தமிழகத்தில் படுகொலை செய்யப்பட்டார். தனிப்பெரும்பான்மை இல்லாமல் ஆனால் நாடாளுமன்றத்தில் அதிக இடங்களை காங்கிரஸ் கட்சி கைப்பற்றி இருந்தது. சோனியா தலைமை ஏற்கவேண்டும் என்று ஒரு சாரார் கூற, நேரு குடும்பத்தின் தலையீடு இனி வேண்டாம் என்று சிலர் கூற, பாரதம் முழுவதும் தெரிந்த தலைவர்கள் எவரும் காங்கிரஸ் கட்சியில் இல்லாமல் போக, வயதானவரும், பெருமளவு ஆதரவாளர்கள் இல்லாதவரும், அடுக்கு மொழி வசனங்களால் பொதுமக்களை உணர்ச்சிவசப் படுத்தும் மொழி ஆளுமை இல்லாதவரும், தற்காலிக தலைவராக மட்டுமே இருப்பார் என்ற கருத்தில் சமரச தலைவராகவும், பிரதமராகவும் நரசிம்மராவை காங்கிரஸ் கட்சி தேர்ந்தெடுத்தது. 

ஆந்திர மாநிலத்தின் நந்தியால் தொகுதியில் இருந்து ராவ் மக்களவைக்கு தேர்வானார். வாமனரூபம் என்று தவறாக எடை போடப்பட்ட நரசிம்மம் ஓங்கி உலகளந்த திரிவிக்ரமனாக தனது ஆளுமையை காட்டியது

அதிக எண்ணிக்கையிலான கட்சி என்ற நிலையில் இருந்து அவர் அறுதி பெரும்பான்மை கொண்ட கட்சி என்ற நிலைக்கு மாறினார். ஜார்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு அரசுக்கு ஆதரவாக ஓட்டளிக்க லஞ்சம் கொடுத்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்தது.

ஏழைகளுக்கு உதவுவது என்பது நல்ல எண்ணம்தான். ஆனால் உதவ வேண்டும் என்பதற்காகவே மக்களை ஏழைகளாக வைத்திருப்பது என்பது சரியல்ல. முதல் பிரதமர் நேருவிற்கு இருந்த அதீத சோசலிச சிந்தாந்த விருப்பு என்பது இந்திரா காலத்தில் தொழிலதிபர்கள் மீதான வெறுப்பாக மாறியது. நூறு ரூபாய் சம்பாதித்தால் தொண்ணூற்று ஐந்து ரூபாயை அரசுக்கு வரியாக அளிக்கவேண்டும் என்ற திட்டங்கள் இந்த நாட்டில் இருந்தன. ஒரு தொழிலதிபர் என்ன தயாரிக்க வேண்டும், எப்படி தயாரிக்கவேண்டும், அதை எங்கே எப்படி, எந்த எண்ணிக்கையில் தயாரித்து  எந்த அளவு லாபத்தில் விற்கவேண்டும் என்பதை டெல்லியில் அமர்ந்துகொண்டு சில அதிகாரிகள் தீர்மானித்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

ஒரு தொலைபேசி இணைப்பு கிடைக்க ஏழு ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டி இருந்த காலம், இரு சக்கர வாகனம் வேண்டும் என்றால் அதன் விலையைப் போல ஒரு மடங்கு பணத்தை லஞ்சமாக அளிக்க வேண்டும் அல்லது அந்நிய நாடு செலவாணி கொடுத்து வாங்க வேண்டும். நான்கு சக்கர வாகனம் என்றால் அது பெரும் பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமே என்று இருந்த காலம். தவறான பொருளாதார கொள்கையால் நாடு திவாலாகும் நிலையில் இருந்தது. வெளிநாட்டு இறக்குமதி கூடி, ஏற்றுமதி குறைந்து, அந்நிய செலவாணி என்பது இல்லாமலேயே இருந்தது. ரிசர்வ் வங்கியின் கையில் இருந்த தங்கம் அடகு வைக்கப்பட்டு, அந்நிய செலவாணி கடனாகப் பெறப்பட்டது.

பொருளாதார சீர்குலைவு, கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக நிலையான மத்திய அரசு இல்லாததால் உருவான குழப்பம், பிரதமராக வருவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட ராஜிவ் காந்தியின் கொடூரமான மரணம் என்று எல்லா திசையிலும் பிரச்சனைகள், இதற்க்கு நடுவில் பாரத நாட்டில் நாடாளுமன்றத்தின் இரண்டு அவையிலும் உறுப்பினராக இல்லாத 70 வயதான ராவ் நாட்டின் ஒன்பதாவது பிரதமராகப் பதவி ஏற்றுக்கொண்டார். நிலைமையை புரிந்து கொண்ட ராவ் துணிச்சலான முடிவுகளை எடுக்கத் தொடங்கினார். அதிகாரியாக மட்டுமே பணி புரிந்த மன்மோகன்சிங்கை மத்திய நிதியமைச்சராக நியமித்தார். பொருளாதாரம் தாராளமயமாக்கப்பட்டது. தொழித்துறையின் பல்வேறு கட்டுப்பாடுகள் விலக்கிக் கொள்ளப் பட்டன. இந்திய நாணயத்தின் மதிப்பு குறைக்கப்பட்டது. வருமானவரி, சுங்கவரி உள்பட பல்வேறு வரிவிகிதங்கள் குறைக்கப்பட்டு மாற்றி அமைக்கப்பட்டன. குறிப்பிட்ட சில துறைகளைத் தவிர மற்ற தொழில்களில் தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீடு அனுமதிக்கப் பட்டது. அரசின் பல்வேறு நிறுவனங்களின் பங்குகள் பொதுமக்களுக்கு விற்பனை செய்யப்பட்டன. அடக்கி வைக்கப்பட்டு இருந்த தேசத்தின் ஆன்மா விழித்துக் கொண்டது. மிகக் குறுகிய காலத்தில் பாரத பொருளாதாரம் பல்வேறு முனைகளில் பெரும் முன்னேற்றத்தை அடைந்தது.

ராவின் ஆட்சி காலத்தில் பாரதம் அணுகுண்டு சோதனை செய்யும் நிலைமைக்கு வெகு அருகில் இருந்தது. ஆனால் புத்தர் மீண்டும் ஒரு முறை சிரிக்க இன்னும் கொஞ்ச காலம் காத்துக் கொண்டு இருக்க வேண்டி இருந்தது. அயோத்தியில் சர்ச்சைக்குரிய கும்மட்டம் உடைக்கப்பட்டது. அதை தொடர்ந்து நாடெங்கும் கலவரம் வெடித்தது. மும்பை நகரில் தொடர் குண்டுவெடிப்பு, லத்தூர் நகரில் நிலநடுக்கம் என்று பல்வேறு இன்னல்கள் உருவானது.

மும்பை பங்குச்சந்தையின் தரகர் ஹர்ஷத் மேத்தா பிரதமருக்கு தான் லஞ்சம் கொடுத்ததாக குற்றம் சாட்டினார். பரபரப்பான திருப்பங்களும், பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகளும் இருந்தாலும் நரசிம்மராவ் தனது பதவிக்காலத்தை முழுவதுமாக பூர்த்தி செய்தார். ஆனாலும் 1996ஆம் ஆண்டு தேர்தலில் காங்கிரஸ் பெருவாரியான வெற்றியைப் பெற முடியவில்லை. முதன் முதலாக வாஜ்பாய் தலைமையில் பாஜக அரசு பதவி ஏற்றது. அவரும் பெரும்பான்மையை நிரூபிக்க முடியாமல் பதவி விலக தேசிய முன்னணியின் சார்பில் தேவ கௌடா பதவி ஏற்றார்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமை சீதாராம் கேசரிக்கும் அவர் பின் சோனியா காந்திக்கும் சென்றது. காங்கிரஸ் கட்சி ராவைப் புறக்கணிக்கத் தொடங்கியது. அவர் கொண்டு வந்த பொருளாதா சீர்திருத்தங்களின் பெருமையை அது ராஜிவ் காந்திக்கு சொந்தமானது என்று கூறத் தொடங்கியது.

பொதுவாழ்வில் இருந்து மெல்ல மெல்ல விலகிய ராவ் 2004ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 23ஆம் நாள் டெல்லியில் காலமானார். அவரது உடலைக் கூட காங்கிரஸ் கட்சியின் அலுவலகத்தில் வைத்து மரியாதை செலுத்த சோனியா காந்தி சம்மதிக்கவில்லை. அவரது இறுதிச் சடங்குகள் அவர் குடும்பத்தினரின் விருப்பத்திற்கு எதிராக ஆந்திராவில் நடத்தப் பட்டது. பாரத தேசம் என்பதும் அதன் தலைமைப் பதவி என்பதும் நேரு குடும்பத்திற்கு மட்டுமே சொந்தமானது, வேறு யாருக்கும் அதற்கான தகுதியோ பெருமையோ இல்லை என்ற நேரு குடும்பத்தின் கருத்து மிகவும் தெளிவாக வெளியானது.

மிகவும் கடினமான காலகட்டத்தில் இந்த நாட்டை வழிநடத்திச் சென்று, இன்று கிடைத்திருக்கும் பல்வேறு வசதிகளுக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் காரணமான திரு நரசிம்மராவை அவரது பிறந்தநாள் அன்று நினைவு கூர்ந்து அவரது சேவைகளுக்காக நன்றி செலுத்துகிறோம். 

மே 9 - காந்தியின் குரு கோபால கிருஷ்ண கோகுலே பிறந்ததினம்

பாரதநாட்டின் சுதந்திரப் போராட்டம் என்பது ஆயுதம் தாங்கிப் போராடிய வீரர்களாலும், ஆங்கிலச் சட்டத்தின் துணையோடு ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்த வீரர்களாலும் ஒரே நேரத்தில் நடைபெற்ற ஒன்றாகும். அந்த வீரர்கள் தீவிரவாதிகள் என்றும் மிதவாதிகள் என்றும் அறியப்பட்டனர். ஏற்றுக்கொண்ட பாதை வேறாக இருந்தாலும் அவர்களின் தியாகம் என்பது சமமானதுதான். மிதவாதிகளின் முன்னோடியாக அறியப்பட்ட கோபாலகிருஷ்ண கோகுலே அவர்களின்பிறந்ததினம் இன்று.

மஹாராஷ்டிர மாநிலத்தின் ரத்தினபுரி மாவட்டத்தில் ஒரு சாதாரண சித்பவன் ப்ராமண குடும்பத்தில் கிருஷ்ணாராவ் கோகுலே - சத்தியபாமாபாய் தம்பதியரின் மகனாக 1866 ஆம் ஆண்டு மே 9 ஆம் நாள் பிறந்தவர் கோபாலகிருஷ்ண கோகுலே அவர்கள். பொருளாதார வசதி இல்லாமல் இருந்தாலும் அவர் குடும்பம் கல்வியின் முக்கியத்தை அறிந்தே இருந்தது. ஆங்கிலக் கல்வி அரசு இயந்திரத்தில் எங்காவது வேலைக்குச் சேர்த்துக்கொள்ளலாம் என்ற எண்ணத்தில் குடும்பம் கோகுலேயின் கல்விக்கு உறுதுணையாக இருந்தது. கோல்காபூர் நகரின் ராஜாராம் கல்லூரியிலும் அதனைத் தொடர்ந்து மும்பையின் எலிபைன்ஸ்டோன் கல்லூரியிலும் கோகுலே கல்வி பயின்றார். ஆங்கிலக் கல்வி கோகுலேவிற்கு அரசியல் அறிவையும் சேர்த்தே அளித்தது. தனது படிப்பை முடித்த கோகுலே பூனா நகரில் உள்ள பார்கூசன் கல்லூரியில் கணிதப் பேராசிரிரியராகப் பணியாற்றத் தொடங்கினார்.

மஹாதேவ கோவிந்த ராணடேயின் சீடராக கோகுலே காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டார். தொடர்ச்சியான விவாதங்களின் மூலமாகவும், ஆங்கிலச் சட்டத்தின் மூலமாகவும் பாரதியர்களுக்கு அரசியலில் போதுமான பிரதிநிதித்துவம் பெறலாம் என்பது அவரின் கருத்தாக இருந்தது. அதே காலகட்டத்தில் அதே சித்பவன் ப்ராமண வகுப்பில் தோன்றிய திலகர் பூரண ஸ்வராஜ்யம் எங்கள் பிறப்புரிமை என்று முழங்கிக்கொண்டு இருந்தார். நேரடியான போராட்டங்களின் மூலம் ஆங்கில ஆட்சியை அகற்ற முடியும் என்று நம்பிய தேசபக்தர்கள் திலகரின் வழியைப் பின்பற்றினர். 1895ஆம் ஆண்டு கோகுலேவும் திலகரும் காங்கிரஸ் கட்சியின் துணைச்செயலாளர்களாகப் பணிபுரிந்தனர். அதனைத் தொடர்ந்து 1905ஆம் ஆண்டு கோகுலே காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் போக்கை மிதவாதிகளா அல்லது தீவிரவாதிகளா யார் நிர்ணயிப்பது என்ற கருத்து வேறுபாடு முற்றி 1907ஆம் ஆண்டு சூரத் நகரில் நடைபெற்ற மாநாட்டில் கட்சி இரண்டாகப் பிளவு பட்டது. 1908ஆம் ஆண்டு திலகர் கைது செய்யப்பட்டு பர்மாவில் உள்ள மாண்டலே சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். ஏறத்தாழ காங்கிரஸ் கட்சி மிதவாதிகளின் கைகளுக்குச் சென்றது. கொள்கைரீதியாக வேறுபட்டு இருந்தாலும் தேசபக்தர்கள் ஒருவர்மீது ஒருவர் வைத்திருந்த மரியாதை குறையவே இல்லை என்பதுதான் உண்மை.

பாரத நாட்டின் மக்கள் அனைவர்க்கும் கல்வி அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பது கோகுலேவின் விருப்பமாக இருந்தது. பாரத்தின் பொருளாதாரத்தை ஆய்வு செய்யவும், தொடர்ச்சியாக உருவாக்கப்பட்ட பஞ்சங்கள் பற்றி ஆராயவும்  அமைக்கப்பட்ட வெல்பி கமிஷனிடம் தேவையற்ற பல செலவுகளை ஆங்கில அரசு செய்கிறது என்றும், போதுமான அளவு கல்விக்கு ஒதுக்கப்படவில்லை என்றும் கோகுலே வாதாடினார். குறைந்தபட்சம் நான்காம் வகுப்புவரையாவது கட்டாய இலவசக் கல்வி அனைவருக்கும் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் எடுத்துரைத்தார்.

சிறந்த கல்வியை அளித்து தகுதியான தலைவர்களை உருவாக்க கோகுலே இந்தியாவின் பணியாளர்கள் சங்கம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கினார்.  அன்றய ஆங்கில சட்டத்துக்கு உள்பட்டு சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவருவது என்பதுதான் கோகுலேவின் வழிமுறையாக இருந்தது.  1899 முதல் பல்லாண்டுகள் மகாராஷ்டிர சட்டமன்றத்திற்கும், பின்னர் நாடாளுமன்றத்திற்கும் கோகுலே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். நாடாளுமன்றத்தில் அவர் பணியாற்றிய காலத்தில் நாட்டின் பட்ஜெட் பற்றிய அவரது விவாதங்கள் செறிவு மிகுந்ததாக இருந்தது.

காந்தி கோகுலேவைதான் தனது அரசியல் குருவாக ஏற்றுக் கொண்டு இருந்தார். தென்னாபிரிக்காவில் இருந்து பாரதம் திரும்பிய காந்தியை நாடு முழுவதும் சுற்றி வந்து, நேரடியாக நாட்டின் நாட்டுமக்களின் நிலைமையை அறிந்து கொண்டு அரசியலில் ஈடுபடுமாறு கோகுலே அறிவுறுத்தினார். பளிங்கைப் போன்ற தூய்மை, சிங்கத்தைப் போன்ற துணிவு, அரசியல் வானில் குறையே சொல்லமுடியாத சரியான மனிதர் என்று காந்தி கோகுலேவைப் புகழ்ந்து எழுதினார்.

பாரத நாட்டின் புகழ்வாய்ந்த தலைவர்களில் ஒருவரான கோபால கிருஷ்ண கோகுலே தனது 48ஆம் வயதில் 1915ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 19ஆம் நாள் காலமானார்.

தேசியத் தலைவருக்கு ஒரே இந்தியா தளம் தனது அஞ்சலியை செலுத்துகிறது.