வியாழன், 22 டிசம்பர், 2011

Find the Purpose

A real action packed year. Completing ten projects on the basic manual of communication within one year period.Completing eight projects in a span of just eight months. Hopefully by the end of today’s programme I will be provisionally certified as a confident and competent communicator. Real good job but where do I go from here with that certificate?

Toastmaster of the evening, Mr President, fellow members and guests please accept my warm wishes for a very happy and prosperous new year and good wishes for this evening. Good evening.

Life is a never ending learning process and toastmasters is a learning organization. Here we learn by doing, by getting evaluated by others and by getting hands on experience. But for what we undertake this pain and pressure?  Without doubt it is a real educational exercise, but what we are going to do with the education?  All along we have been listening from our toastmasters’ friends on external success and let me today try to do an inward journey.

We are one of the few fortunate people who try to learn continuously. But what is the purpose of education – is it to answer the questions asked or question the answers given?

Is education is just transfer of information to our brains from others?   If mere transfer of information is the purpose of education, then computer servers with good net connectivity should be more intelligent than all of us put together.  Because we do depend upon Google for almost all our queries.

So the purpose of education cannot be just accumulation of information, because in today’s world we have it in plenty. What we do with that available information, which one to use and which is not relevant, which is not workable and useless – all we need to know that. The knowledge of separating wheat from chaff should be the purpose of education. Having a lot of information and not knowing how to use this information is of no use.  So the purpose of education is knowledge – the knowledge to know what it right and what is not.

Then we have the second question, what is the purpose of knowledge?  Knowledge is just a form of potential energy that shows that one has the capacity to do things. But how?   Potential energy has to be converted into kinetic energy, as the proof of putting is in eating. Having just a capacity is no wayuseful; we need to have the willingness to act upon. So the purpose of knowledge is not the capacity to act, but the real action.

When comes to the question of actions, we have multiple choices. Which road that we can travel ahead? We have seen the American government pumping in a lot of tax payer’s money to bail out banks and insurance companies of US and the top management shared that money as their golden parachute and simply moved out.  On a monthly basis we are seeing the increase of white collar crimes which have been done by highly educated people. What is the use of such knowledge? The purpose of knowledge has to character building.
So the purpose of education is knowledge and purpose of knowledge is action and that too action for betterment.  Then we need to find out betterment of whom? So where the action based on character building does plays a role in our life as an individual?

Friends, let me take the privilege of introducing a person called Bunker Roy. He was born in the state of West Bengal and his father was a mechanical engineer and his mother retired as India’s trade commissioner to Russia. He had his education in the Doon school and had his masters in English literature from the prestigious St Stephen’s College Delhi. His parents want him to try and get into Indian Administrative Services, but he decided to go against their wishes. He started the barefoot movement and barefoot college and using the traditional knowledge and made more than three million people from the underprivileged sections of the society job worthy.

I don’t preach something which is very hard to practice, I know for certain it is very difficult to leave our most comfortable situations and stress ourselves in the remotest corners of the world serving others, if we do not have that inner voice of our conscious. I am not suggesting that all we need to do is to resign our jobs and start public service.

But, we need to understand the gap between haves and have-nots is getting enlarged day by day. We all know that change is the only constant thing in this world. But change that originates from the top to bottom is reform and that the same change if start from bottom that goes to the top has a different name. We could not have forgotten what has happened in this part of the world for the last one year – the Arab Spring. Friends, change that start at the bottom is called revolution. If we are not a part of the reforms, we will become a part of revolution. Choice is absolutely ours.

We all have been blessed by Gods, we were able to get a good and proper education, by which we have improved and increased our knowledge and with that we were able to get a good jobs. UAE had faced the worst recession and still undergoing it for the last three years. The simple fact that we are all able to retain our jobs, some of us still able to get better jobs shows that without doubt, we are all very competent leaders and competent communicators.

What we are going to do with this kind of talents, do we just want to earn a good living, increase our bank balances, invest on property and leave it to our children and disappear from this world. Don’t we have a duty towards the society to be fulfilled?

It is not that we do a charity by helping the underprivileged sections of the society. For me it is not a favor we do, but a duty which we all need to fulfill. We have a duty to hand over this beautiful planet earth in a slightly better position to our younger generation than how it was when we arrived here. We need to make a difference and it is a tryst with our destiny. We need to redeem our pledge.

It is only through education, that poverty can be eliminated. Mankind has not found a better weapon so far to fight poverty. Let me tell you what we, a group of our friends doing in this regard. We have been educated in a government aided school where many of us had our education from class 6 to + 2 – a whole seven long years. And this year our alma matter is celebrating its one hundred and twenty fifth anniversary. As many of you might know governments are moving out of providing quality education to the masses and leaving the private players to handle it. We decided to swim against the tide. During a casual chat with many of my friends and classmates we thought of helping the institution financially. But when we checked up the infrastructure is in place but the morale of the students is very low. They come from such a poor background that even their parents are not concerned about their education. Now on a regular basis, some of us whenever we find time or whenever we go to our native place make it a point to go to the school and interact with the students. We are informing them about the opportunities available, try to find out their problems and guide and help them to realize their potential. A major role has been played by our friends who are still in the same town or in my homeland.

What has started as a small movement of around 30 of us, now really grown big. In our group now we have more than 700 old students. We even have people who are in their seventies. At least someone visits the school every week which has really making a change, albeit in a small way. We know that the task is huge, but we are confident that we can do it and realize our dreams. This is our way of saying thanks to our beloved school which has thought us how to face the challenges of the world.

Toastmasters, we seldom have money problem, many times we have only an idea problem. Just think and check you will find your purpose, the thing that is closer to your heart and start doing it. As communicators and leaders we need to put our expertise for the benefit of the people around us.

Greatness is not when we talk big things, but when we understand small things. However small your noble deeds are, don’t mind, and start doing it. Shall we take this as our new year resolutions? Shall we act up on this?

Over to you toastmaster! 

புதன், 7 டிசம்பர், 2011

Get, Set and Go

How many of us were able to study the course of our choice in the institute of our preference? How many of us were able to get the job of our liking and were able to marry the sweet heart of ourdream?

Toastmaster of the day, President, fellow members and welcome guests a warm good evening to you all.

How many times in our life do we face such situations, not able to get what we aspirefor and still have to digest what we end up getting. Have we not faced this situation in our life often?Not getting the promotions we think we are worth for, not getting the increment and incentives we feel we are fit for and on a personal note not getting a vacation which is due for? How do we handle this kind of situations, what lessons we can learn from them?

The first and the foremost lesson we need to understand is these are all only temporary setbacks and not final failures. Life goes on and on and on, we also have totravel with the tides of times not getting struck by the smaller turbulences of life. Whatever seems to be biggest problem today looks totally insignificant in the course of time.  In life everything happens for a reason, probably for a much better reason which we are not in a position to understand in such critical times.

The second lesson we need to know is setbacks are a natural part of life; everyone has their own share of setbacks.I do not believe in giving examples from mythology and history but I would like to take the example of a person who lives among us. AmithabBatchan – the uncrowned monarch of Indian cinema. From such a height he fell down because of his commercial ventures – AmithabBactchan Corporation Ltd. He conducted the Miss World contest in India, invested heavily in film and other entertainment industries, which he supposed to have known as the back of his hand. He sustained huge loss and even his house in Malabar Hills, the costliest place in Mumbai was attached by the bankers for not paying the dues in time. Papers started writing the obituary of the emperor. But he did not accept his setbacks as final, be bounced back with the great game show KBC, started endorsing products and he is the living example of a person with unlimited positive attitude. Look around all great people irrespective of age and races, we end up seeing such strong people who swim against the tide and come out victorious.

Please note, I am not using the word failure, but consciously using the word setback because failure is never final till the time we decide to give one more try. It is not the question how many times we have fell down, but the matter is whether we were able to get up just one more time than the number of times we have fell down.
We all know that for all actions there is an equal and opposite reaction. But all actions can give only two reactions – either results as we aspire for or experience. It is never a negative result we get, but only a result for which we are not prepared for or not ready to accept as it is.

Good X Bad, Tall X Short, Beauty X Ugly, Intelligent X Dull, Honest X corrupt – life is full of duality, is it so? We all think that if we throw a stone on a mango tree, either we get a mango or the stone fell down – isn’t it? But trick of nature is it is never binary, but has a lot of surprise options in between. We think either it is black or white – that is our understanding. Because we have been trained to think in that way only, but lives comes always with a shade of grey.

Take example of throwing the stone in the mango tree. What may be the possible results –
We may get a mango as we aspire for, or we may get a bunch of mangoes which is a jackpot, or the stone will fall down without giving any results, or still can hit our own head, creating a problem or still hit the neighbor’s window glass or an another person’s head which is a disaster. Technically all this can happen – do you agree with me or not?

Every problem has a limited life span – look back at your own lives, have we not come across the problem. We are not stuck, live moves on and on and on. Keep moving. Staying static is a sin, like the world we need to be dynamic and keep moving ahead.

Every problem holds a positive possibility, only we need to have that kind of vision to see the hidden message. When everything seems to be lost, remember future that too a bright future remains.
Every problem will change us in numerous ways, only we need to be ready to come out of our comfort zone and ready to pay the price for change.   Keep on renewing yourself.
R        Review your past
E         Examine all the possibilities
N        Name the price you are willing to pay
E         Elect the best possibility no matter what the price
W        Work and wait

Friends, never surrender, never give up open up and see the world as it is and not as we like to see. I truly believe that all roads are paved with gold, only we need to find it and take our share of it.

Over to you toastmaster of the day.

புதன், 14 செப்டம்பர், 2011


Toastmaster of the day, Mr President, fellow toastmasters and guests – a warm good evening to you all. 

Being in a foreign country comes with a different set of problems. Recently I have faced one such situation.  Some of my wife’s friends polluted her mind and she has suddenly asked me to buy gold. As a dutiful husband I have checked up the price of gold here and found that it is almost the same as in India.  

Unlike other metals, many of the gold ever mined is still exist in the market. Roughly around 165,000 tons of gold have been mined in the history of mankind. If you want to visualize, it will be a solid cube of size 20 meters that is about 8000 cubic meter.  

We all know that gold is one important vehicle of investment as an asset class and people believe that it is much safer in times of economic turbulence and political uncertainty.  
India is the single largest consumer of gold and Indians are buying 800 tons of gold annually, which is around 25% of world’s annual gold production. This includes around 400 tons of gold that is being imported into India and the balance is the reused gold.  

But the biggest question is how the price is fixed? How could the price be the same in South Africa which has the major mines and in India and China, the two largest consumers of Gold? May be an interesting subject for us to know and understand.

Because most of the gold ever mined still exists and is potentially able to come on to the market for the right price, unlike most other commodities, the hoarding and disposal plays a much bigger role in affecting the price.

The Gold Fix, or the London Gold Fixing, is the procedure by which the price of gold is set on the London market by the five members of the London Gold Pool. It is designed to fix a price for settling contracts between members of the London bullion market, but, informally, the Gold Fixing provides a recognized rate that is used as a benchmark for pricing the majority of gold products throughout the world’s markets. 

London's deserved its reputation as the world's leading international bullion trading centre has its basis in history.

The origins of the emergence of London as a gold trading centre can be traced back to around 1671 when the young Moses Mocatta crossed the North Sea from Amsterdam (where he had been trading in sugar and diamonds) to set up business in London.

Initially his main business was in diamonds, but records from the East India Company in February 1676 show 'By cash of Moses Mocatta for freight on 75 ounces of gold on their ships - £6'. This gold was used to pay for pepper from India, and shipments of gold and silver in and out of London soon became regular events. 

In 1919, Bank of England signed an agreement with the seven major gold mining houses of South Africa, to ship their raw gold to England for refining and the refined gold will be sold through M/s N.M.Rothschild & Sons by obtaining the best possible price. The first fixing took place on September 12, 1919 amongst the five principal gold bullion traders and refiners of the day. Now it is a 92 year old institution.

The price of gold then was 4 pounds 18 shillings and 9 pence per troy ounce.  The gold price fix takes place initially at 10.30am and from 1968 at 3pm also in London time. The afternoon fix was added for the benefit of New York markets.

Due to government controls and war emergencies, the London Gold Fixing was suspended between 1939 and 1954. Historically, the Fixing took place daily at the City offices of N M Rothschild & Sons, but since May 5 2004 it takes place by telephone. 

In April 2004, N M Rothschild & Sons announced that it planned to withdraw from gold trading and from the London Gold Fixing. Barclays Bank took its place from 7 June 2004, and the chairmanship of the meeting, formerly held permanently by Rothschilds, now rotates annually.
While gold is traded in markets throughout the world, the market is essentially homogeneous since the gold price is always in dollars and the gold traded is "loco London" (gold deliverable in London and meeting London trading standards). 

The London PM fix is normally considered the main reference price for the day and is the price most often used in contracts. The chairman begins with a ’trying’ price. The market members then declare how much gold they are prepared to buy or sell at that price. Once the equilibrium is reached, the gold price is fixed. 

On very rare occasions the price will be fixed when there is disequilibrium, at the discretion of the chairman of the fix. A tradition of the London Gold Fixing was that participants could raise a small Union Flag on their desk to pause proceedings. Under the telephone fixing system, participants can register a pause by saying the word "flag", and the chair ends the meeting with the phrase "There are no flags, and we are fixed”  

Over the course of more than 90 years of the gold fixing, the highest fix was US$850 per ounce on the 21st of January 1980, amid the political crisis in the Middle East, high oil prices and inflation.  However, with inflation, the 1980 high would be equal to a price of $2800 in today’s dollars. So, the 1980 record still holds in real terms.

The longest fixing lasted for 2 hours and fifteen minutes when the stock markets crashed on Black Monday in late October 1987. The highest turnover occurred in March 1968 just before the gold pool collapsed - 14,180 400oz London Good Delivery bars were traded.  

I have collected enough interesting information on the dynamic of the gold market and now have to collect enough money to buy that yellow metal. Any of the toastmasters ready to help me?

Over to you toastmaster of the day!  

திங்கள், 5 செப்டம்பர், 2011

ஆசிரியர்கள் என்ற சிற்பிகள்

என் ஆசிரியர்கள் எல்லோராலும் நான் நேசிக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், அரவணைக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், செதுக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், மன்னிக்கப் பட்டும் இருக்கிறேன். ஏறத்தாழ பதினேழு ஆண்டு காலம் என்னைப் பண்படுத்திய ஆசிரியர்களில் சிலரைப் பற்றிய நினைவுகள் இது. 

முதல் முதலில் என் நினைவிற்கு வருபவர் பாளை லயோலா கான்வென்ட் தலைமை ஆசிரியை சகோதரி சிறிய புஷ்பம் அவர்கள். பள்ளி பொது நூலகம் அவரது பொறுப்பில் தான் இருக்கும். ஒரு வெள்ளிகிழமை அன்று அவரிடம் சென்று, அவரது அனுமதியோடு நான்கு புத்தகங்கள் எடுத்து வந்தேன். மீண்டும் திங்கள் கிழமை அன்று அவரிடம் எல்லா புத்தகங்களையும் படித்து விட்டேன் என்று திருப்பிக் கொடுத்தேன். அதற்குள் எப்படி எல்லா புத்தகங்களையும் படிக்க முடியும் என்ற சந்தேகத்தில் அவர் என்னிடம் கேள்வி கேட்க, எனது பதிலில் திருப்தியாகி அதன் பின்பு எப்போது எவ்வளவு புத்தகமும் எடுத்துக் கொள்ள அனுமதி தந்தார். 

பொதுவாக கத்தோலிக சகோதரிகள் யார் வீடுகளுக்கும் போவது இல்லை என்ற நிலையில், அதனை மீறி அவர் எங்கள் வீடிற்கே வருவதும் உண்டு. 

நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் போது என்னை தத்து எடுத்தவர் திரு தமிழ் கனல் அவர்கள். திறமையான தமிழ் ஆசிரியர். என்னை ஒரு பேச்சாளனாக மாற்றிய பெருமகன். எனது கையை பிடித்து நடை பழக்கி, என்னை ஓடவிட்டுப் பார்த்தவர்.

எனது ஆறாம் வகுப்பு தமிழ் ஆசிரியர் திரு குமாரசாமி அவர்கள், பல போட்டிகளுக்கு என்னை தேர்வு செய்து பல மேடைகளை என்னைப் பார்க்க வைத்து ரசித்தவர்.


கணித ஆசிரியர் திரு தையல் பாகம் அவர்கள். எப்போதும் வெள்ளை வேட்டியும், வெள்ளை சட்டையும், வெளுத்த தலையும், முகம் நிறைந்த சிரிப்பும் என இருப்பவர். இவரது பேனா மை மட்டும் நல்ல கருப்பு. எழுத்து எல்லாம் அச்சு அடித்தது போல இருக்கும்.


                                     ( 150 ஆவது ஆண்டு விழா கொண்டாட்டம் )

எட்டாம் வகுப்பின் பள்ளி இறுதி ஆண்டு தேர்வு. கேள்வித்தாளில் பதில் எழுதி மற்ற மாணவர்களுக்கு மாற்றும் போது மாட்டிக்கொண்டேன். ஆனால் தேர்வு பணியில் இருந்த ஆசிரியர், அதனை தலைமை ஆசிரியரிடம் சொல்லாமல் எனது வகுப்பு ஆசிரியரிடம் மட்டும் தெரிவித்தார். " பல போட்டிகளில் நீ பரிசு வாங்கி வரும்போது மிகவும் மகிச்சியாக இருந்தது, நீ இப்படி செய்வாய் என நான் நினைக்கவே இல்லை " என்று மட்டும் சொல்லி சென்று விட்டார் எங்கள் வகுப்பு ஆசிரியர். செருப்பால் அடித்திருந்தால் கூட ஒன்றும் தோன்றி இருக்காது, அவரது கண்களில் தெரிந்த வருத்தம் அதோடு பொதுவாக தவறு செய்வதை விட்டுவிட்டேன். நன்றி திரு வேணுகோபால் அவர்களே

                                    ( ம தி தா பள்ளி பழைய மாணவர்கள் )

எனது கல்லுரி பேராசிரியர்கள் திரு எஸ் சுப்ரமணியம், திரு கே சுப்ரமணியம், திரு வளன் அரசு ஆகியோரை இங்கே நான் நன்றியோடு நினைவு கூறுகிறேன். 

தனது சொந்த மகன் போல என்னை சீராட்டிய எனது ஹிந்தி ஆசிரியைதிருமதி   லக்ஷ்மி அவர்கள், வீணை ஆசிரியை திருமதி நெல்லை வீணை சரஸ்வதி அவர்கள் இருக்கும் திசை நோக்கி தொழுகிறேன்.

இருபது ஆண்டு என்னை விட பெரியவர்களாக இருந்த போதும், எனக்கு நண்பனாக, ஆசிரியனாக இருக்கும் திரு சுந்தரராஜன், மற்றும் திரு பத்மநாபன் மற்றும் என்னைவிட வயதில் சிறியவனாக இருந்தாலும் அன்பால், பண்பால், நிதானத்தால் என்றும் என்னை வழிகாட்டும் திரு லக்ஷ்மணன் ஆகியோர்.

எல்லா இலக்கிய சிற்பிகளின் உளிகளும் என்னை செதுக்கிப் பார்த்து விட்டன, தெய்வங்கள் ஆக வில்லை என்றாலும் சிலைகளாக கூட மாறாமல், இன்னும் கற்களாகவே இருக்கிறேனே என்ற வருத்தம் எனக்கு உண்டு.

என்னை சமன்செய்த எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும் எனது நன்றியும் வணக்கங்களும்

செவ்வாய், 16 ஆகஸ்ட், 2011

Toastmaster Project Speech - 6

Having heard my project speech no 5, hope by this time all toastmasters should be aware of my basic traits, isn’t it?  I am delivering this speech with all due respect to all madam toastmasters present here.

Toastmaster of the day, Mr President, fellow toastmasters and guests, a warm good evening to you all.

I was one of those unfortunate souls, who were not able to love a girl and get married, the same girl or someone else.  Mine was an arranged marriage. My father who was also a sales person like me, but he was more successful than me, used all his skills and tricks finally got a girl for me.

 I had 3 months between the engagement and the marriage and during those romancing days I told my would-be wife that I will take her out to a nice, calm place for an outing. I took her to the graveyard; you see generally it is always calm and quite. My would-be wife was highly disappointed and shouted at me for what and why I have taken her there? I told her “hey, what’s your problem, people are dying to come here “

Literally irritated she called my father and asked him to cancel the wedding. Then my father called both of us, myself and my would-be wife for a counseling session and advised me “Son, remember life is all about give and take”, and then I found out that it is always that we give and they take.

Remember friends, life is all about priorities and everyone has the right to choose their ways. To have a successful and happy married life, remember she goes her way and you go her way. It is simple.
Now let me give you some simple tips to keep your wife happy so that you can retain the music in your personal life.

Never try to outshine the mistress. This is the most important lesson you have to learn. Given all said and done, people will be delighted to note that they are intelligent, so give your partner that sense of accomplishment. Anyhow the male is kind is always dump and there is nothing wrong in accepting it too.

On a daily basis, tell your wife that she is beautiful, charming, intelligent, caring and never forget to tell her that you love her.  Generally, ladies tend to have this doubt, so we need to clarify it often. Anyhow we have been doing this kind of ego massage to our superiors and it is nothing wrong to practice it in the house also.

The next trick is sharing of decision making, who has the final say in things.  Together me and my wife clearly share the responsibilities. I decide what US should do to come out of the current financial crisis, what India has to do to curtail  corruption – big things like that. My wife decides on which school my daughters has to go, which dress they need to buy for this Diwali, what household appliance we need to by, small things like that.

Never be angry at the same time. Because when you are angry, you lose your mental balance. You have two choices, fight with your wife and get defeated or accept your defeat and never go for a fight. Choice is your gentlemen.

Remember, your wife is like a computer, can do multi tasking at a time, highly useful without whom you will find it very difficult to do your routine things, highly dependable but even your smallest mistakes are immediately committed to their memory for any future reference. So better be careful.

Simple all it seems maybe, but please remember only practice makes perfection. When I talk of perfection, I remained of an incident. Hope all you should know about the music academy in Chennai, where all south Indian top maestros use to present their concerts, dance etc. One day I asked an auto driver in Chennai “how could I make it to the music academy?” The driver immediately replied “practice, practice, practice”

But let me advice you with all this practice, never have over confidence in handling your wife. Confidence is fine, but over confidence is not. One of my friend who was doing his final year graduation mastering on agriculture, visited a farm for a field trip. After carefully studying the practice in the farm he told the old farmer “I will be highly astonished if you can able to get a yield of at least ten apples from this tree with the kind of your practice”. The farmer replied “yes sir, even I will be, because it is a mango tree”.  So be more careful with your activities.

Look out, life is all about priorities. Look at the great country UAE; you have a media city, festival city, internet city and a knowledge village. I suggest you to set your priorities right.

So friends practice this tit bits and enjoy a happy married life and you can proudly proclaim “I am the head of the family and I have my wife’s permission to say so”

Over to you Toastmaster!

புதன், 27 ஜூலை, 2011

Problem - No Problem

I have two daughters who always confirm Darwin’s theory of Evolution of Species by confirming our forefathers.  It was a Sunday and I was lying in the bed reading a book and my wife was doing some household activity. Both my daughters were missing in action. Suddenly we hear a loud noise, a big noise of a wooden stool falling down and a couple of vessels rolling. Both myself and my wife rush to the kitchen from where the sound originated with my wife shouting loudly “which monkey is that? “
My God, what I saw there? I saw my mother standing there with flour on all her body and a couple of vessels around. Suddenly my younger daughter appears there and yelled “Grandmother is that monkey”. Hopefully you all should know the very cordial relationship Indian daughter in law shares with her mother in law. All the trainings I have attended on situation handling, conflict management, and human relationship flashed on my mind. Nothing seems to work out. I did the one which I am capable of doing, just went out of the house, started my bike, ran and simply disappear into thin air.

Dear toastmasters, we all are facing many such problems in our daily life. Isn’t it?  Now I am going to tell you how to handle all this problems. But please keep it very secret, because not many common people are capable of handling these kinds of such complex issues.

Ok, now we have find out that there is a problem, what can we do? Just look around, if no one other than you have noticed it then just leave the problem. Why to get into a problem by spotting one.  Let someone else has the pleasure of handling it.

The second scenario is when one another person also noticed the problem, what can we do now? Many times he should also be confused without understanding what has happened actually.  Check whether we can push the blame on his head let him handle it. Or with his help try to push it to a third person and leave the place.

Many times in our official job, we need to handle a lot of problems, and then what can we do? Look at the problem deeply. Empower you subordinates that mean we are molding them for higher responsibility. They also need to learn how to handle complex situations. We are actually training them.

We can also make people in our same cadre to handle the problem. That means that we are delegating the jobs and help them achieving the goals. We need to be team workers, you see.

In the most unfortunate condition of we ended up having to deal with the problem, keep our boss in the loop and ask for his advice and suggestion. But we need to ensure that we keep the next level of superiors also in the loop. This is to ensure that we need to take the credit and if things go wrong our boss should be in the firing line and not us.

We need to understand that problems do not solve by themselves, only people get accustomed to it. After sometime this problem becomes a reality and there is no need for us to do anything on that. Just leave the problem, it will diffuse by itself.

But ensure that you are very active in the office. When you walk inside the office, walk very fast as if the entire office had been in fire. Or just keep looking the floor or the ceiling, with a grim face, let people think that you are very serious. 

When someone ask for your ask for some opinion or suggestion or information, it may be a very simple information like what is two added to two, do not answer immediately. Keep thinking for a long time, write something in your notebook or open up your computer and search, you may even hang on the face book, and then answer him after one hour. Let people think you are very serious when handling situations.

Always keep lot of papers and files in your desk.  The more papers in your table show that you go deep into many things. If your office is a new age hi-tech paperless office, then keep a lot of books, preferably big big books on different subjects like The Republic by Pluto, complete works of Tennyson, some book on management and something on your companies activities. Let people think that you always refer a lot of information. Then they will not trouble you with the problems.  You know, we need to like our work, it should fascinate us, we should love to sit and look at it for hours.

Look at all religious books, all say that God is most benevolent and most merciful. He is full of love and affection; He does not want us to get into troubles. Then why should face and handle problems, we are not created for that.  We have to be God fearing and should not go against His wishes.

Even all government declares as welfare state and wants to ensure that all their citizens should have a peace and comfort life. We need to be loyal to our countries and should not act against the rule of the land.
Thirdly, if we continue to handle lot of problems our health will get spoiled. What for we are working here – in the middle of a desert? Just to make money, what is the purpose in killing ourselves with high blood pressure and heart attack? No use. Remember don’t take life too seriously, you won’t get out alive.

Even doing a project in toastmasters is a big problem, a lot of preparation, coordinating with the mentor, repeated rehearsal and a tense performance. How to handle it? Then we need to do a mind tuning exercise. For seven minutes, we need to understand it is only the listener’s problem and not ours.

So friends, you have a problem, no problem – now I hope you all will follow this time tested principles, tested more than 35 years by me and believe it works.

Problem ……………………never ……………………………….. No problem

The Holy Trinity

It was just within two months of my marriage. I was visiting one of my relative’s home for a customary marriage feast along with my wife. When I pressed the calling bell, we were greeted by a Pomeranian dog, welcoming us with a high decibel barking. I was not a big fan of pets and my wife was really frightened. So I asked the lady of the house to tie up the dog. Promptly the lady replied not to me but to the dog “ Chup raho ! Yeh hai bhai aur bhabi. Hi shut up. Could you not recognize? This is brother and his wife.” Indeed a nice way of welcoming us. Coolly my wife whispered in my ears “Earlier I had a doubt, now  I got it clarified “.

Toast master of the day, madam president, and fellow toastmasters and guest a warm good evening to you all.

Remember, it was just two months of the marriage and the initial fantasy has not faded away and I decided to swallow the bitter pill of comment. How many of you come across such an ego shattering comments in your life. Most of us, I suppose. Have we ever looked into why people behave in a particular way?

This was the basis of research of the Canadian born US psychiatrist, Eric Berne, during the late 50s, which develop into what is now known as Transaction Analysis.

We do not have a single personality as we all think; in fact we have three types of different personalities within us –a kind of split personalities. We have a child, an adult and a parent within us. No, I am not referring to the age or the position; this is the ego status what I am referring to.

A parental ego is stage where a person wants to control the others as if he knows everything on the subject. This has two different types – one is a nurturing parent and the other is a critical parent. Just look at the way the seasoned toastmasters give their evaluation speeches. The first portion will be of the stage of a nurturing parent, giving positive stokes, praising the target speaker, list out all the right things the speaker has made in this speech. The second portion he assumes the role of a critical parent, where he points out the mistakes committed and the ways to improve.

An adult ego is a stage when one person is reacting to the situations without any emotional bias, just looking into the subject and gives his critical analysis in a logical and sequential order. In Our Toastmasters meetings most General Evaluators come under this category.  The basic idea of Transaction Analysis is to ensure that we all should try to strengthen adult ego stage.

Then we have the child ego stage. By nature a child is curious to know new things and many times it is also mischievous. Like a parental ego status, the child ego status is also divided in to a little professor stage and a mischievous child stage.

We do have a lot of mischievous child in this room itself. Just wait for the comments our toastmasters make after announcements and project speeches. Cracking jokes and making fun is the characteristics of the mischievous child.

Many times we do not know many things and we would be really interested to know some basis of the subject. This inquisitive behavior is the mark of the little professor.

In any communication if the sender and the receiver is in the same ego stage, there will be no problems. But in reality it is not so. If one person talks in a critical parent stage and the other responds in a mischievous child stage, the communication either breaks up or a heated argument follows which ends up in a strained relationship.   

So Dear Toastmasters the next time your wife demands a piece of jewellery ignore it because she is in a Child ego. Your boss bullies you with No work No increment statement ignore him because he is in a Parent Ego. But never ignore your Speech Evaluator’s suggestions because he is in Adult Ego as we are. Hope my evaluator is listening!!!

Over to you toastmaster. 

Toastmaster Project Speech - 3

All the world's a stage, and all the men and women merely players; so says Shakespeare. True and we all will agree on this. One of the often repeated part what we play is of the part of a sales person.

You may be in different streams of line of activities – doctors, consultants, finance people and may be amused when I say that all in the world is a sales person. No I am not here referring to the regular sales person, who carries a kit in his hand, a tie around his neck and always a lie on his lips.

If not anything, we always try to sell ourselves and that is why we are all sales people, knowingly or unknowingly. We sell ourselves as an employee, as an employer, as a spouse, as a parent, as a team member and what not. We sell ourselves because; we need the appreciation, the recognition, and the improvement in the ladder of success and material benefits. Hope you all agree with me.

Then how to sell ourselves effectively is the question we need to find the answer. For that we need to know how people buy, only then we can do an effective selling. Just think what you bought today, just look for the financial transaction you have made either by cash or by card.

First you recognize the need for the product and service. Then only we start look for the solutions. Nothing can be sold to a person who does not have a need for it. How many of us, ever looked for the price of a Jet plane? Not many, I suppose because you do not have a need for it.

When we are clear about our needs, then we start looking around for the options available. Anything that satisfies our need is available in various price points and is provided by many players. We carefully start evaluating the options

In the process of evaluation, we face many doubts and start doing the research – thro the net, asking the opinion with the people who use the products or services and try to eliminate the doubts. Once we are clear then we decide to buy the product.

This is the famous REED process, on which all buying in this world happens. For items with lesser value, we take the decision faster and for products at higher value, we take a longer time to settle. Hope trying a new cake of soap will always be faster than deciding to buy a new car.

Having understood the REED process, how to sell our self?

No one will buy us if they do not have a need for us. So we need to find out the need of the other person, and need to think from their angle, what is the value addition we can provide to them.

We need to understand the requirements of the other person and if we can ensure that we can do something more than what others can do, definitely we will be liked by others and can get what we aspire for.

We always need to give more than what we take and that is the secret of success.

ஞாயிறு, 24 ஜூலை, 2011

செந்தமிழ் வரலாறு

 என் மகளுக்கும் அவள் சேர்ந்த எட்டு பேர் கொண்ட  குழுவிற்கும் செந்தமிழ் வரலாறு என்ற தலைப்பில் பேசுவதற்காக நான் எழுதியது. அவர்கள் எல்லோரும் எட்டாம் வகுப்பு மாணவர்கள். உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்வதர்காகவும், சரி செய்வதற்காகவும் இங்கே வலை ஏற்றயுள்ளேன். 

காப்பியனை ஈன்றவளே! காப்பியங்கள் கண்டவளே!
கலைவளர்த்த தமிழகத்தின் தலைநிலத்தில் ஆள்பவளே!
தாய்ப்புலமை யாற்புவியில் தனிப்பெருமை கொண்டவளே!
தமிழரொடு புலம்பெயர்ந்து தரணியெங்கும் வாழ்பவளே!

பொங்கிவளர் அறிவியலின் புத்தாக்கம் அத்தனைக்கும்
பொருந்தியின்று மின்னுலகில் புரட்சிவலம் வருபவளே!
அவ்வியலில் வேரூன்றி அறிவுயர்ந்த தற்காலம்
அழகழகாய் உரைநடையும் ஆளுகின்ற புதியவளே!

குலங்கடந்து நெறிகடந்து நிலவரம்பின் தடைகடந்து
கோமகளாய்த் தமிழர்மனம் கொலுவிருக்கும் தமிழணங்கே!
நிலவினுக்கே பெயர்ந்தாலும் நினதாட்சி தொடருமம்மா!
நிறைகுறையாச் செம்மொழியே நிலைபெறநீ வாழியவே

மனித நாகரிகத்தின் வளர்ச்சியில் மொழி ஒரு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இன்று உலகில் சுமார் 6000 மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. அதில் 2000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் உள்ள பழமையும், இன்றும் வழக்கில் உள்ள தொடர்ச்சியும் உள்ளது நமது  தமிழ் மொழி. உலகில் மிக சில மொழிகளுக்கே செம்மொழி என்ற பெருமை உள்ளது. செம்மொழி என்ற தகுதி பெற வல்லுநர் குழு கூறும் தகுதிகள் வருமாறு 

அ. மிகப்பழமையான நூல்களை அதாவது 1500 முதல் 2000 ஆண்டுகள் வரை நூல்கள் பதிவுபெற்ற வரலாறு
ஆ. அம்மொழியைப் பயன்படுத்தும் பல தலைமுறையினரின் அரிய பண்பாட்டு்ப் பாரம்பரியம் உடையதாகக் கருதும் இலக்கிய நூல்கள்.
இ. அம்மொழிக்கே உரியதாகவும் ,மற்ற மொழிக் குடும்பத்தினரிடமிருந்து கடன்பெறாததுமான இலக்கியப் பாரம்பரியம்.

இந்த சிறப்புக்கள் எல்லாம் முழுவதும் பொருந்திய உயர்தனி செம்மொழி நமது தாய்மொழி. அந்த தமிழ்மொழி வரலாறை உங்கள் முன் கூறுவதில் நாங்கள் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்.  
கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே வாளோடு முன் தோன்றிய முத்த குடி நமது தமிழ்குடி. தமிழ் மொழியின் வரலாறு சங்க காலம், சங்கம் மருவிய காலம், பக்தி இலக்கிய காலம், சிற்றிலக்கிய காலம், தற்கால வரலாறு என பிரிக்கப்படும். அதுபோல இயல் தமிழ், இசை தமிழ், நாடக தமிழ், உரைநடை தமிழ், அறிவியல் தமிழ் என்றும் பிரிக்கப்படும். 

இயற்கையோடு ஒன்றி வாழ்வு நடத்தியவர்கள் நம் முன்னோர்கள். தமிழகம்நில அமைப்பின் அடிப்படையில் ஐந்து வகைகளாகப்  பிரிக்கப்படுகிறது.  மலைப்பகுதிவனப்பகுதிசமநிலப்பகுதி (வயல்வெளி)கடற்பகுதி மற்றும் பாலைநிலம். தமிழக மக்களும் இந்த ஐந்து நிலப்பகுதிகளிலும் விரவி இருந்தனர். மனிதனாகதமிழனாக பொதுவில் இருந்தும் அவர்கள் வாழ்க்கைமுறை இந்த நில அமைப்பினால் பெரிதும் வேறுபட்டது. ஒவ்வொரு நிலத்தின் இயல்புக்கேற்ப மனிதனின் வாழ்க்கை முறையும்எண்ண உணர்வுகளும் வேறுபடலாம் என்ற உளவியல் கோட்பாடும் தமிழர்களுக்கு தெரிந்து இருந்தது. 

முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் எனச் சொல்லிய முறையான் சொல்லவும் படுமே என்பது தொல்காப்பியர் வகுத்த விதி. ஐவகை நிலம் என்று சொல்லி, இங்கே நான்கு பிரிவுகள் தான் சொல்லப்படுகிறது. ஏன் என்றால், பாலை என்ற நிலம் நிரந்தரமாக தமிழ் நாட்டில் கிடையாது. 
 முல்லையும் குறிஞ்சியும் முறைமையின் திரிந்து, நல்லியல்பு இழந்து நடுங்குதுயர் உறுத்துப் பாலை என்பதோர் வடிவங் கொள்ளும்” என்பது இளங்கோ அடிகள் கூறுவது. 
நிலத்தை பிரித்து போல, தமிழர்கள் காலத்தையும் ஆறு பிரிவாக பிரித்தனர். ஒரு ஆண்டினை ஆறு பிரிவுகளாகப் பிரித்தால், ஒவ்வொரு பிரிவும் ஒரு பெரும்பொழுது ஆகும். பெரும்பொழுது ஒவ்வொன்றும் இரண்டு மாத கால அளவுடையது. சிறுபொழுது என்பது ஒரு நாளின் ஆறு கூறுகள். சிறுபொழுது ஒவ்வொன்றும் பத்து நாழிகை (4 மணிநேர)க் கால அளவுடையது. 
இது போலவே ஒத்த அன்புடைய தலைவனும் தலைவியும் தம்முள் நுகரும் இன்ப உணர்வுகளை அயலார்க்குக் கூற இயலாது, அகத்தாலே உணரக்கூடியன அகப்பொருள் ஆகும். அகப்பொருள் பற்றிய ஒழுக்கம் அகவொழுக்கம், அகத்திணை எனப்படும். மக்களின்   கல்வி,  வீரம், ஆட்சிமுறை,  வெற்றி, அறம், கொடை,    ஒழுக்கம், பண்பாடு,பழக்கவழக்கங்கள் முதலியனவற்றைப் பற்றி அமைவது புறத்திணை. போரும், வீரமும், வெற்றியுமே தமிழனின் புறஒழுக்கத்தில் முன்னிலைப் பெற்றன.
இன்று காலமும், கறையானும் தின்று தீர்த்தது போக நமக்கு கிடைத்துள்ள மிகப்பழமையான நூல் தொல்காப்பியம் ஆகும். இது ஒரு இலக்கண நூல். இலக்கியம் தோன்றிய பின்னரே இலக்கணம் உருவாக முடியும் என்பதால், நமது தமிழின் பழமையை நாம் உணந்து கொள்ளலாம். 

பத்து பாட்டு, எட்டுத்தொகை, பதினெண்கீழ் கணக்கு என்று பாடல் தொகுப்புகள் சங்க காலத்தினை சேர்ந்தவை. இதில் மிகப் புகழ் பெற்றவை புறநானுறு மற்றும் அகநானுறு ஆகும். இரண்டு வரிகளில் மனித வாழ்விற்கு தேவையான எல்லா பொருட்களையும் பாடியது திருக்குறள். அது போல நாலடியாரும் பல வாழ்கை வழிகளை கூறும் நூல். சங்க கால பாடல்களில் இருந்து பண்டைய தமிழர்களின் வாழ்வு முறையை நாம் அறிந்து கொள்ளலாம். 

சங்க காலத்திற்கு பின்னர் வருவது பக்தி இலக்கிய காலம். நாளும் தமிழ் பரப்பி நாயன்மார்களும், ஆழ்வார்களும் தமிழுக்கு புது பொலிவு சேர்த்தனர். அப்பரும், ஞானசம்பந்தரும், சுந்தரரும் இந்த காலத்தின் சிறந்த தமிழ் பணி செய்தனர். மாணிக்கவாசகர் எழுதிய திருவாசகம் மிகப் புகழ் பெற்ற ஒரு நூலாகும். திருவாசகத்திற்கு உருகாதார், ஒரு வாசகத்திற்கும் உருகார் என்பது பழமொழி

ஆழ்வார்களும் , நாயன்மார்களும் பாடிப் பணிந்த கோவில்கள் பாடல் பெற்ற தலங்கள் என்று புகழ் பெற்று விளங்குகின்றன.  பண்ணுடன் அமைந்த இந்தப் பாடல்களை, இசையுடன் பாடியும், நடனம் ஆடியும் மக்கள் வழிபட்டனர். இந்த கால கட்டத்தில் கருங்கற்களால் பல கோவில்கள் கட்டப்பட்டன. கோவில்கள் தமிழ் இசைக்கும், நடனத்திற்கும் களமாக விளங்கியது. 
ஆண்டவனை பாடி பரவிய இதே காலத்தில், மனிதனைப் பற்றியும், தத்துவங்களைப் பற்றியும் சித்தர்கள் பாடிய பாடல்கள் சித்தர் பாடல்கள் என்று வழங்கப் பட்டன. உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேன் என்றும் நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதன் உள் இருக்கையில் என்று பல தத்துவங்களை சித்தர்கள் மிக எளிதாக கூறினார்கள். 

இந்த கால கட்டத்தின் சிறப்பான படைப்புக்கள் கம்பர் எழுதிய ராமாயணமும், சேக்கிழார் எழுதிய பெரிய புராணமும். நள வெண்பாவும், கலிங்கத்து பரணியும் இந்த காலத்தில் தோன்றியவை ஆகும். 

பதின்முன்றாம் நுற்றாண்டிற்குப் பிறகு, முகலாய மன்னர்களின் ஆதிக்கம் இந்தியா எங்கும் ஓங்கியது. தமிழையும், புலவர்களையும் ஆதரிக்கும் மன்னர்கள் இல்லாத ஒரு நிலை வந்த போது, சிற் இலக்கிய காலம் ஆரம்பம் ஆனது. சிற் இலக்கியங்கள் தொண்ணுற்று ஆறு வகை படும். அவைகளில் தூது,கலம்பகம்,அந்தாதி, பிள்ளைதமிழ், உலா, குறவஞ்சி என்பன ஆகும். பொதுவாக இது குறு நில மன்னர்களையும், பணம் படைத்தவர்களையும் பாட்டுடை தலைவர்களாக கொண்டு இருக்கிறது. 
முகலாய ஆட்சி முடியும் போது இந்தியா ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. தமிழ் நாடும் இதற்கு விலக்காக இல்லை. கிருஸ்துவ மதத்தை பரப்ப பல பாதிரிகள் இந்தியா முழுதும் பணி செய்ய வந்தனர். பாடல்கள் மூலம் வளர்ந்த தமிழ், உரைநடைக்கு மாறத்தொடங்கியது. வீரமாமுனிவரும், ராபர்ட் கார்ட்வேல்லும், சீகன் பால்க் ஐயரும், ஜி யு போப் அடிகளும் உரைநடை மூலம் தமிழ் பணி செய்தனர். மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை எழுதிய பிரதாப முதலியார் சரித்திரம் தமிழ் நாட்டின் முதல் புதினம் என்ற புகழோடு ஒரு புது பாணியை ஆரம்பித்து வைத்தது. பல கிருத்துவ நூல்கள் தமிழ் மொழியில் மாற்றம் செய்யப் பட்டது. இந்தியா மொழிகளில் விவிலியம் தமிழில் தான் முதல் முதலாக மொழி மாற்றம் செய்யப் பட்டது. முதல் அச்சு பதிப்பகம் கடலூர் அருகே ஆரம்பிக்கப்பட்டது. 

ஏட்டு சுவடிகளில் இருந்த பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை உ வே சுவாமிநாத ஐயர் தமிழகம் எங்கும் தேடித் தேடி, சரி பார்த்து பதிப்பித்தார். அவர் மூலமாகவே நாம் தமிழர்களின் பழம் பெருமைகளை அறிய முடிகிறது. அதனால் சுவாமிநாத ஐயர் தமிழ் தாத்தா என்று அழைக்கப் படுகிறார். 
இலக்கியங்களை பாடிய தமிழ், கால மாற்றத்தை மேற்கொண்டு விடுதலைப் போரில் ஒரு ஆயுதமாக பயன் பட ஆரம்பித்தது. பாரதியாரும், கப்பலோட்டிய தமிழன் சிதம்பரம் பிள்ளையும், சுப்ரமணிய சிவாவும் தங்கள் பேச்சாலும் எழுத்தாலும் மக்களை அன்னியர் ஆட்சிக்கு எதிராக கிளர்ந்து எழ வைத்தனர். 
வ வே சு ஐயர் குளத்தங்கரை அரசமரம் என்கின்ற பெயரில் சிறுகதையை வெளியிட்டார். இதுவே முதன்முதலில் வெளிவந்த தமிழ் சிறுகதையாகும்.இவரது மங்கையர்க்கரசியின் காதல் என்ற புத்தகம் தமிழில் வெளிவந்த முதலாவது சிறுகதைத் தொகுதியாகும். புதுமைப் பித்தனும், கல்கி கிருஷனமூர்த்தியும், அகிலனும், நா பார்த்தசாரதியும் உரை நடையின் உச்சத்தை தொட்ட சில எழுத்தாளர்கள், தமிழ் உரை நடையில் மணிக்கொடி காலம் என்பது ஒரு புது பாய்ச்சலை உருவாக்கியது. சி சு செல்லப்பா, லா சா ராமாமிர்தம், ஜெயகாந்தன் ஆகியோர் இருபதாம் நுற்றாண்டு கண்ட சில புகழ் பெற்ற ஆசிரியர்கள். 
வளர்ச்சின் அடுத்த கட்டம், நாடகங்கள் மூலமும், திரைப்படங்கள் வழி நடந்தது. அறிஞர் அண்ணாவும், கலைஞர் கருணாநிதியும், பட்டுக்கோட்டையும், கண்ணதாசனும் திரைப் படங்கள் மூலம் தமிழ் வளர்த்தனர். டெல்லி மாநகரத்தில் இருந்து வெளிவந்த கணையாழி பத்திரிகை முலமாக சுஜாதா உரைநடைக்கு ஒரு புது வடிவம் தந்தார். திசைகள் என்ற இதழ் மாலன் முலமாக பல புது படைப்பாளிகள் வெளி உலகிற்கு அறிமுகம் செய்யப்பட்டனர். கலாப்ரியாவும், வண்ண தாசனும், வண்ண நிலவனும் நமது திருநெல்வேலி மாவட்டத்திற்கு பெருமை சேர்க்கும் படைப்பாளிகள். 
தமிழகத்தில்  மட்டும் இல்லாது புலம் பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்களும் விஞ்ஞான வளர்ச்சி முலமாக தமிழுக்கு தொண்டு செய்து வருகின்றனர். இன்று உலகில் வலை பூக்கள் மூலமாக, உலகம் எங்கும் தமிழை வளர்த்து வரும் பணி பலர் மூலமாக நடந்து வருகிறது. பல் வேறு கலை சொற்களை தமிழில் மொழி பெயர்க்கும் பணி இது போன்ற அன்பர்களால் தொடர்ந்து நடை பெற்று வருகிறது. 
நண்பர்களே, வெறும் பழம் பெருமை பேசுவதற்காக இந்த செம்மொழி வரலாற்றை நாங்கள் உங்களுக்கு நினைவு படுத்தவில்லை, இத்தனை ஆண்டு காலம் கடந்து வந்த நமது மொழியை நமது அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டிய நமது கடமையை நினைவு படுத்தவே  இந்த வரலாறு சொல்லப்பட்டது. தமிழையும் தமிழ் மக்களையும் மேலும் ஒரு படி உயர்த்தும் கடமை நமக்கு உள்ளது. கடமையை செய்யத் தவறிய மக்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்பதை நினைவில் இருத்துங்கள். 

வாழிய செந்தமிழ், வாழ்க நல்தமிழர் வாழிய பாரத மணித்திரு நாடே