செப்டம்பர் 25 - விண்வெளி ஆராய்ச்சியாளர் சதிஷ் தவான் பிறந்தநாள்

சந்திரமண்டலத்தியல் கண்டு தெளியும் விண்வெளி ஆய்வில் தனியிடம் பெற்று பாரதம் விளங்குகிறது என்றால் அதற்கான அடித்தளம் இட்டவர்களில் முக்கியமானவர்களில் ஒருவரான பேராசிரியர் சதிஷ் தவான் அவர்களின் பிறந்தநாள் இன்று.

காஷ்மீர் மாநிலத்தைச் சார்ந்த சதிஷ் தவான் 1920ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 25ஆம் தேதி பிறந்தவர். இன்று பாகிஸ்தானில் உள்ள லாகூர் நகரத்தின் பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் இயற்பியல் மற்றும் கணிதத்தில் இளங்கலைப் பட்டத்தையும், இயந்திரவியல் துறையில் இளங்கலைப்  பட்டத்தையும் அதனைத் தொடர்ந்து ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டத்தையும் பெற்றவர். பின்னர் அமெரிக்காவில் உள்ள மின்னசோட்டா பல்கலைக்கழகத்தில் விண்வெளி  பொறியியல் துறையில் முதுகலை பட்டமும், கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தில் வானூர்தி பொறியியல் துறையில் முதுகலை பட்டமும் பின்னர் கணிதம் மற்றும் வானூர்தி பொறியியல் ஆகிய இரண்டு துறைகளிலும் முனைவர் பட்டத்தையும் பெற்றவர்.

தனது உயர்கல்வியை அமெரிக்காவில் முடித்த பிறகு சதிஷ் தவான் 1951ஆம் ஆண்டு தாயகம் திரும்பி பெங்களூரு நகரில் உள்ள இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் ஆசிரியர் பணியில் சேர்ந்தார். 1962ஆம் ஆண்டு அந்த நிறுவனத்தில் இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்ற பேராசிரியர் தவான் 1981ஆம் ஆண்டு வரை அந்தப் பொறுப்பில் நீடித்தார். தவான் பொறுப்பில் இருந்த காலத்தில் கூடுமான வரை நாட்டில் தயாரான பொருள்களை வைத்தே அறிவியல் ஆய்வுகளை நடத்தவும், புதிதாக சுதந்திரம் அடைந்த நாட்டின் அடிப்படை தேவைகளை நிறைவேற்றும் துறைகளிலும் ஆய்வு செய்யவும் அவர் தூண்டுகோலாக இருந்தார்.

புதிதாக சுதந்திரம் அடைந்த பாரத நாடு அறிவியல் துறையில் முன்னேறவேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டிருந்த விக்ரம் சாராபாய் இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையத்தைத் தொடங்கி, திறமை வாய்ந்த இளைஞர்கள் துணையோடு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் மர்மமான முறையில் சாராபாய் இறக்க,  மிகக் குறுகிய காலம் பேராசிரியர் எம் ஜி கே மேனன் தலைமையில் விண்வெளி ஆய்வு மையம் செயல்பட்டது. இந்த முக்கியமான ஆய்வு மையத்தை வழிநடத்த பேராசிரியர் சதிஷ் தவான்தான் பொருத்தமான மனிதராக இருப்பார் என்று கருதிய அரசு அவரை விண்வெளி ஆய்வு மையத்தின் தலைவராக நியமித்தது. 1972ஆம் ஆண்டு இறுதிப் பகுதியில் பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட தவான் ஏறத்தாழ பனிரெண்டு ஆண்டுகள், 1984ஆம் ஆண்டு வரை விண்வெளி ஆய்வை வழிநடத்தினார்.

பாரத நாட்டின் விண்வெளி ஆய்வு  பேராசிரியர் சதிஷ் தவானால் மிக உறுதியாக அடித்தளம் இடப்பட்டது. அவர் காலத்தில்தான் ஆரியபட்டா, பாஸ்கரா போன்ற துணைக்கோள்களை விண்ணில் ஏவப்பட்டது. துணைக்கோள்களை விண்வெளியில் செலுத்தும் ஏவுகணைகளின் ஆரம்பகால வெற்றிகளும் எட்டப்பட்டன. விண்வெளி ஆய்வின் மூலம் தொலைத்தொடர்பு துறையிலும், பருவநிலை மாற்றம், மழை பொழிவு போன்ற தகவல்கள் திரட்டப்பட்டு மக்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டன.

விண்வெளி ஆய்வில் பின்னடைவு ஏற்படும் போது அதற்கான பொறுப்பை தானே ஏற்றுக்கொண்டும், வெற்றியடையும் காலத்தில் அதற்கான பாராட்டைத் தன் அணியைச் சார்ந்தவர்கள் பெறச் செய்வதும் என்று பேராசிரியர் சதிஷ் தவான் ஒரு சிறந்த தலைவருக்கான உதாரணமாக விளங்கினார். அடுத்த தலைமுறை ஆய்வாளர்களும், தலைவர்களையும் உருவாக்கி தனக்கு அளிக்கப்பட பணியை தவான் திறம்பட நடத்தினார்.

பாரத நாட்டின் முக்கியமான ஆய்வாளரான சதிஷ் தவானின் பங்களிப்பைப் பாராட்டும் வகையில் 1971ஆம் ஆண்டு பத்மபூஷன் விருதையும், 1981ஆம் ஆண்டு பத்மவிபூஷண் விருதையும் வழங்கி நாடு அவரை கௌரவித்தது.

பேராசிரியர் சதிஷ் தவான் 2002ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 3ஆம் நாள் காலமானார். ஆந்திரப்பிரதேச மாநிலத்தின் ஸ்ரீஹரிகோட்டாவில் உள்ள ஏவுதளத்திற்கு பேராசிரியர் சதிஷ் தவானின் பெயர் சூட்டப்பட்டு உள்ளது. சதிஷ் தவான் அமைத்துக் கொடுத்த வலிமையான அடித்தளத்தில் நாடு இன்று விண்வெளி ஆய்வில் உலகில் முன்னணியில் உள்ளது.

பேராசிரியர் சதிஷ் தவான் உள்பட அறிஞர் பெருமக்களுக்கு ஒரே இந்தியா தளம் தனது வணக்கங்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறது. 

செப்டம்பர் 24 - சீக்கிய குரு ராம்தாஸ் பிறந்ததினம்

சீக்கிய குருமார்கள் வரிசையில் நான்காவது குருவான குரு ராமதாஸ் மஹாராஜின் பிறந்தநாள் இன்று.

1534ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 24ஆம் நாள் இன்றய பாகிஸ்தானில் உள்ள லாகூர் நகரில் ஒரு எளிய ஹிந்து குடும்பத்தில் பிறந்தவர் குரு ராமதாஸ் மஹராஜ். இவரது இயற்பெயர் ஜெத்தா என்பதாகும். ஏழு வயதிலேயே பெற்றோர்களை இழந்த ஜெதாவை அவர் தாய்வழி பாட்டி வளர்த்து வந்தார்.

தனது பனிரெண்டாம் வயதில் ஜெத்தா சீக்கியர்களின் மூன்றாவது குருவான குரு அமர்தாஸ் மஹாராஜை சந்தித்தார். அப்போது முதல் குரு அமர்தாஸை தனது வழிகாட்டியாக ஏற்றுக்கொண்டு அவரின் சேவையில் தனது வாழ்வை அமைத்துக்கொண்டார். குரு அமர்தாஸ் தனது மகளான பீபீ பாணியை ஜெத்தாவிற்கு திருமணம் செய்து வைத்தார். தனக்கு முந்தய இரண்டு குருக்கள் போல, குரு அமர்தாஸும் தனது மகன்களில் ஒருவரை அடுத்த குருவாக நியமிக்காமல் பாய் ஜெதாவை பல்வேறு சோதனைகளுக்குப் பின்னர் 1574ஆம் ஆண்டு சீக்கியர்களின் அடுத்து குருவாக நியமித்தார். அதுமுதல் பாய் ஜெத்தா குரு ராமதாஸ் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

குரு கிரந்த சாஹிபில் இவர் இயற்றிய 638 பாசுரங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. முப்பதிற்கும் மேற்பட்ட ராகங்களில் இவர் பாசுரங்களை இயற்றி உள்ளார்.

ராம்தாஸ்பூர் என்ற புதிய நகரத்தை குரு ராம்தாஸ் உருவாக்கினார். நகரின் நடுவில் ஒரு பெரிய குளமும் அதனைச் சுற்றி நகரும் அமையுமாறு அவர் அதனை வடிவமைத்தார். இன்று சீக்கியர்களின் புனிதத்தலமாக விளங்கும் அம்ரித்சர் நகர்தான் அது. பல்வேறு வியாபாரிகளையும், கைவினை கலைஞர்களையும் அந்த நகரில் அவர் குடியேற்றினார்.

இறை தியானம் மட்டுமல்ல மக்களின் சேவையும் முக்கியம் என்ற கருத்தை குரு ராம்தாஸ் வலியுறுத்தினார். இன்றய சீக்கியர்களின் திருமணம் என்பது குரு கிரந்தசாஹிபை நான்கு பாசுரங்கள் ஒலிக்க மணமக்கள் நான்குமுறை சுற்றிவந்து நடைபெறும். அந்த நான்கு பாசுரங்களும் குரு ராம்தாஸ் இயற்றியதுதான். அருகருகே இருப்பதால் அல்ல, இரண்டு உடல்களில் ஒரே ஆன்மாவாக இருப்பதால்தான் தம்பதியராக மாறுகிறார்கள் என்பது குருவின் கருத்து.

சீக்கிய மதத்தைப் பிரச்சாரம் செய்யும் தகுதியான ஆட்களைக் கண்டறிந்து, பல்வேறு இடங்களுக்கு அவர்களை அனுப்பும் பணி குரு ராம்தாஸால் தொடங்கப்பட்டது.

தனது மகனான அர்ஜனை அடுத்து குருவாக நியமித்து விட்டு குரு ராம்தாஸ் 1581ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 1ஆம் தேதி மஹாசமாதி அடைந்தார்.

பாரத வரலாற்றில் சீக்கியர்களின் பங்களிப்பு என்பது பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்படவேண்டிய ஒன்றாகும். அதற்கு அடித்தளம் இட்ட குருக்களின் வரிசை நாம் என்றென்றும் நன்றியோடு நினைவு கொள்ள வேண்டிய ஒன்றாகும். 

செப்டம்பர் 23 - ஸ்வாமி தயானந்த சரஸ்வதி மஹாசமாதி தினம் -

இருபதாம் நூற்றாண்டின் இணையற்ற அத்வைத வேதாந்த ஆசிரியர்களில் முக்கியமானவராக விளங்கிய பூஜ்யஸ்ரீ ஸ்வாமி தயானந்த சரஸ்வதியின் மஹாசமாதி தினம் இன்று. 

1930ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 15ஆம் நாள் திருவாரூரை அடுத்துள்ள மஞ்சக்குடி கிராமத்தில் கோபாலய்யர்-வாலாம்பாள் தம்பதிக்கு மூத்த மகனாகப் பிறந்தவர் ஸ்வாமி தயானந்தர். இவரது இயற்பெயர் நடராஜன் என்பதாகும். இவரது எட்டு வயதிலேயே இவர் தந்தை கோபாலய்யர் இறந்து விட, இவரது தாயார் இவரையும் இவரது சகோதர்களையும் வளர்த்தார். பள்ளிப்படிப்பை குடவாசல் கிராமத்தில் முடித்த நடராஜன், பிழைப்பைத் தேடி சென்னைக்கு வந்தார். சென்னையில் தார்மிக ஹிந்து என்ற பத்திரிகையில் செய்தியாளராகப் பணியாற்றினார். 

1953ஆம் ஆண்டு ஸ்வாமி சின்மயானந்தர் சென்னைக்கு விஜயம் செய்தார். அங்கே அவர் கீதை பற்றியும் உபநிஷதங்கள் பற்றியும் தொடர் சொற்பொழிவுகளை நடத்திக்கொண்டு இருந்தார். அடிப்படையிலேயே ஆன்மீக நாட்டம் உடைய நடராஜன், ஸ்வாமி சின்மயானந்தாவால் ஈர்க்கப்பட்டார். அதனைத் தொடர்ந்து அப்போதுதான் உருவாகி இருந்த சின்மயா மிஷனில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். வெகு விரைவில் அவர் சின்மயா மிஷனின் காரியதரிசியாக நியமிக்கப்பட்டார். ஸ்வாமி சின்மயானந்தாவின் ஆணைக்கு இணங்க மதுரையில் சின்மயா மிஷனை உருவாக்கினார். 

ஸ்வாமி சின்மயானந்தாவுடன் நடராஜன் ரிஷிகேஷ் சென்று அங்கே ஸ்வாமிஜி பகவத்கீதைக்கு எழுதிய உரையைத் தொகுத்துக் கொடுத்தார். அதன் பின்னர் சின்மயா மிஷன் வெளியிட்டு வந்த தியாகி என்ற பத்திரிகையை அவர் பொறுப்பேற்று நடத்தினார். இதனிடையில் பல்வேறு அறிஞர்களிடமும், பல்வேறு சன்யாசிகளிடமும் அவர் வேதாந்தப் பாடங்களையும் பயின்று வந்தார். 1962ஆம் ஆண்டு ஸ்வாமி சின்மயானந்தா நடராஜனுக்கு சன்யாசம் வழங்கி ஸ்வாமி தயானந்த சரஸ்வதி என்ற யோக பட்டதை வழங்கினார். 

ஸ்வாமி தயானந்தர் மீண்டும் ரிஷிகேஷ் சென்று அங்கே பிரம்மசூத்திரத்தைப் பயின்றார். தனது குருவின் ஆணைக்கிணங்க 1967 முதல் 1970வரை பாரத நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு சென்று அங்கே கீதை பேருரைகளை நிகழ்த்தினார். வேதாந்த விளக்கங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கும் முப்பது மாத பாடத்திட்டத்தை வடிவமைத்து அதனை மும்பையில் உள்ள சின்மயா மிஷனின் சாந்தீபினி சாதனாலயாவில் பல்வேறு மாணவர்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்தார். 

பாரதம் மட்டுமல்லாமல் உலகின் பல்வேறு நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்து அங்கெல்லாம் வேதாந்த ஞானத்தைப் பரப்பினார். உத்திராகண்ட் மாநிலத்தின் ரிஷிகேஷ், தமிழ்நாட்டின் கோவையை அடுத்துள்ள ஆணைக்கட்டி, மஹாராஷ்டிர மாநிலத்தின் நாக்பூர் மற்றும் அமெரிக்காவில் பென்சில்வேனியா ஆகிய இடங்களில் ஆசிரமம் அமைத்து அங்கெல்லாம் வேதாந்த வகுப்புகளை தொடர்ந்து ஸ்வாமி தயானந்தர் நடத்திவந்தார். சமிஸ்க்ரிதம், பாணினியின் இலக்கணம், அத்வைத வேதாந்தம், யோகா, ஆயுர்வேதம் போன்ற துறைகளில் மாணவர்களுக்கு வகுப்புகள் இங்கே நடைபெறுகின்றன. ஒரு விளக்கு இன்னும் ஆயிரம் விளக்குகளை ஏற்றுவது போல, ஸ்வாமியின் சீடர்கள் பலர் உலகம் எங்கிலும் பாரத ஞானத்தை இன்று சென்று கொண்டு இருக்கிறார்கள். 

வெறும் வேதாந்த ஆசிரியராக மட்டும் அல்லாது ஹிந்து தர்மத்தை காக்கும் பல்வேறு பணிகளிலும் ஸ்வாமிஜி தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டு இருந்தார். AIM for SEVA என்ற தொண்டு நிறுவனத்தின் மூலம் பொருளாதாரரீதியில் நலிவடைந்த மாணவர்களுக்கு கல்வியும், தங்குமிடமும் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. ஏறத்தாழ ஐயாயிரம் மாணவர்களின் கல்வியை இந்த நிறுவனம் வழங்கி வருகிறது. வசிப்பிடத்திற்கு அருகாமையில் பள்ளிகள் இல்லாததால் பல பிள்ளைகள் தங்கள் படிப்பைத் தொடரமுடியாமல் போய் விடுகிறது. இந்த நிலையை மாற்ற பள்ளிகளுக்கு அருகே பிள்ளைகள் வசிக்கும் வசதியை பதினாறு மாநிலங்களில் நூற்றி நான்கு இடங்களில் இந்த நிறுவனம் நடத்தி வருகிறது. 

வேத - ஆகம பாடசாலைகளை நடத்துதல், பல்வேறு கோவில்களில் தேவாரம், திருவாசகம் பாடும் ஓதுவார்களை நியமித்து அவர்களுக்கு மாதா மாதம் சம்பளம் வழங்குதல், தர்ம ரக்ஷக சமிதி என்ற அமைப்பின் மூலம் புராதனமான கோவில்களை சீரமைத்தல், மதமாற்றத்தை தடுத்தல் என்று பல்வேறு தளங்களில் ஸ்வாமியின் செயல்பாடுகள் இருந்தன. 

பகவத் கீதை, பல்வேறு உபநிஷதங்கள், அத்வைத வேதாந்தம் போன்றவைகள் பற்றி ஸ்வாமிஜி பல்வேறு புத்தகங்களை எழுதி உள்ளார். 

பலனில் பற்று வைக்காமல் ஸுதர்மத்தை கர்ம சந்நியாசமாகச் செய்து கொண்டிரு என்று பகவான் கிருஷ்ணன் கூறியது போல வாழ்ந்து காட்டிய பூஜ்யஸ்ரீ ஸ்வாமி தயானந்த சரஸ்வதி 2015ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 23ஆம் நாள் மஹாசமாதி அடைந்தார். 

வந்தே குரு பரம்பராம்.

செப்டம்பர் 22 - ரைட் ஆனரபிள் வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி பிறந்ததினம்

வலங்கைமான் சங்கர நாராயண ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி காங்கிரசின் தொடக்க கால மிதவாத காங்கிரஸ் தலைவர்களுள் ஒருவர். இவர்களும் தீவிரவாத காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் தேசபக்தியில் குறைந்தவர்கள் அல்ல. மிதவாதிகள் என்று பார்த்தால், அவர்கள் பெரும்பாலும் சமூகத்தில் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்து, பதவி இவற்றில் இருந்தவர்களாகத்தான் இருக்கும். அவர்கள் தங்கள் சமூக நிலைமையிலிருந்து இறங்கி வந்து சாலையில் நின்று போராடுவதில்லை. தங்கள் அறிவுத் திறன், வெள்ளை அரசாங்கத்துடன் தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய வசதி இவற்றைக் கொண்டு மேல் நிலையில் இருந்து பாடுபட்டவர்கள். 

வி.எஸ்.ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி என்று சொன்னவுடன் ஆங்கிலத்தில் இவரை “வெள்ளி நாக்கு சாஸ்திரி” என வழங்குவதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். காரணம் இவரது ஆங்கிலப் பேச்சாற்றல். பிறக்கும் போதே அந்தத் திறமையுடன் பிறந்தவர் என்பதைக் குறிக்க அவரைப் பற்றி அப்படிச் சொல்லி வந்தார்கள். 

அண்ணாமலை பல்கலைக் கழக துணை வேந்தர், வட்டமேஜை மா நாட்டுப் பிரதி நிதி, காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் தொடர்பு என்று பல்முனை ஆற்றல் படைத்த இவர் தஞ்சை மாவட்டத்தில் கும்பகோணம் அருகிலுள்ள வலங்கைமான் எனும் சிற்றூரில் மிகச் சாதாரண புரோகிதத் தந்தைக்கு 1869 செப்டம்பர் 22இல் மகனாகப் பிறந்தார். இவருடைய தந்தை சங்கர நாராயண சாஸ்திரி.அவர் இருந்த ஊரிலேயே ஆரம்பக் கல்வி கற்ற இவர் பின்னர் கும்பகோணம் சென்று அங்குள்ள நேட்டிவ் உயர் நிலைப் பள்ளியிலும், தொடர்ந்து கல்லூரி படிப்பை கும்பகோணம் அரசு கல்லூரியிலும் பயின்று 1887இல் பட்டம் பெற்றார். ஆங்கிலத்திலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் இவர் புலமை பெற்று விளங்கினார். 

சிலகாலம் சேலம் முனிசிபல் கல்லூரியில் ஆசிரியர் பணியில் ஈடுபட்டார். பின்னர் சென்னை திருவல்லிக்கேணியில் இந்து உயர் நிலைப் பள்ளியில் 1894இல் தலைமை ஆசிரியராகவும் இருந்தார். அங்கு இவர் 1902 வரை சுமார் 8 ஆண்டுகள் பணியாற்றி யிருக்கிறார். அந்த காலகட்டத்தில் இவருடைய ஆங்கிலப் புலமை நாட்டுக்குத் தெரிய வந்தது. நிர்வாகத்திலும் முத்திரை பதித்தவர் ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி. அண்ணாமலை பல்கலைக் கழகத்தில் பின்னாளில் துணை வேந்தராகப் பணியாற்றி பெருமை சேர்த்தவர். இவர் பணியாற்றிய காலத்தில் அங்கு பெரும் புலவர்கள் குறிப்பாக ரா.ராகவ ஐயங்கார், சோமசுந்தர பாரதியார் போன்றவர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள்.

இவர் அரசியலுக்கு வந்தது 1905ஆம் வருடம். நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும், அவர் அரசியலுக்கு வந்த காலத்தில் காங்கிரசில் மகாத்மா காந்தி வரவில்லை. திலகர், கோகலே போன்றவர்கள் இருந்தாலும் நமது கோரிக்கை பரிபூரண சுதந்திரம் என்ற அறிவிப்பு வராத காலம். சுதந்திரத்தை அடைய எந்த வழியில் போராடப் போகிறோம் என்று அறியாத நிலையில் அப்போதைய காங்கிரஸ் பிரிட்டிஷ் அரசருக்கு வாழ்த்துப்பா பாடி மகா நாடுகள் நடத்தி, அரசுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்து வந்த மிதவாத காங்கிரஸார் வாழ்ந்த காலம். இதை மனத்தில் வைத்துக் கொண்டால் நிலைமை நன்கு புரிந்து கொள்ளலாம்.

1908இல் இவர் காங்கிரசில் உறுப்பினர் ஆனார். இது 1922 வரை தொடர்ந்தது. பின்னர் மகாத்மா காந்தி ஒத்துழையாமை இயக்கத்தைத் தொடங்கிய போது இவர் காங்கிரசிலிருந்து விலகிவிட்டார். இந்தியன் லிபரல் கட்சி என்றோரு கட்சியை இவரோடு கருத்து ஒற்றுமை உடையவர்களோடு சேர்ந்து தொடங்கினார். பின்னாளில் இந்தியா மத அடிப்படையில் பிரிக்கப்படுவதை கடுமையாக எதிர்த்தார்.

சென்னை லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் இவர் 1913 முதல் 1916 வரை உறுப்பினராக இருந்தார். 1916 முதல் 1919 வரை இம்பீரியல் லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சில் எனும் அமைப்பில் உறுப்பினராக இருந்தார். 1920 முதல் 1925 வரை கவுன்சில் ஆஃப் ஸ்டேட்ஸ் எனும் அமைப்பிலும் இவர் பணியாற்றினார்.

முதல் உலக யுத்தத்துக்குப் பிறகு உருவான சர்வதேச அமைப்பான லீக் ஆஃப் நேஷன்ஸ் இது இப்போதைய ஐக்கிய நாடுகள் சபையைப் போன்றது. அதில் இவர் இந்தியப் பிரதி நிதியாக இருந்தார். இந்தியாவில் நடக்கும் வழக்குகள் இந்திய உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு மேல் முறையீடு செய்ய வேண்டுமானால் இங்கிலாந்தில் இருந்த பிரிவி கவுன்சிலுக்குப் போக வேன்டும். அந்த பிரிவி கவுன்சிலில் இவர் உறுப்பினராக இருந்தார். அதுமட்டுமல்லாமல் தென் ஆப்பிரிக்காவின் பிரதி நிதியாகவும் இருந்திருக்கிறார்.

இப்போதெல்லாம் மிகப் பெரிய நகரங்களில் வாழ்வோர் மட்டுமே ஆங்கிலத்தில் மிகச்சிறப்பாக பேசுகிறார்கள் என்கிற எண்ணம் உண்டு. அப்போது கும்பகோணத்தில் அரசு கல்லூரியில் படித்த ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரியின் ஆங்கிலம், ஆங்கிலேயர்களே கேட்டு வியக்கும் வண்ணம் இருந்ததாகப் பலரும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். சரளமாக ஆங்கிலத்தில் பேசுவார். இதனையொட்டியே வெள்ளி நாக்கு படைத்தவர் எனப் பெயர் பெற்றார். மகாத்மா காந்தியோடும், கோபாலகிருஷ்ண கோகலே யுடனும் இவருக்கு நல்ல பழக்கமும் தொடர்பும் இருந்தது. மகாத்மா இவரைத் தன் அண்ணன் என்று அழைப்பது வழக்கம். பிரிட்டிஷ் நகரங்கள் பல இவருக்குப் பல விருதுகளைக் கொடுத்து கெளரவித்திருக்கின்றன.

சென்னை ஆசிரியர்கள் கில்டு எனும் அமைப்பை இவர் தோற்றுவித்தார். தமிழ் நாட்டின் கூட்டுறவு இயக்கம் உருவாகக் காரணகர்த்தர்களில் ஒருவராகவும் இவர் இருந்தார். திருவல்லிக்கேணி அர்பன் கோ ஆபரேடிவ் சொசைட்டி எனப்படும் டியுசிஎஸ் 1904 உருவானது இவரது முன்முயற்சியால்தான்.

1906இல் இவர் கோபாலகிருஷ்ண கோகலேயைச் சந்தித்தார். அவர் தொடங்கிய சர்வெண்ட்ஸ் ஆஃப் இந்தியா சொசைட்டியில் இவர் உறுப்பினர் ஆனார். 1915இல் இவர் அதன் தலைவராகவும் ஆனார். 1908 முதல் 1911 வரை இவர் சென்னை மாவட்ட காங்கிரஸ் கமிட்டியின் செயலாளராக இருந்தார். 1913இல் இவர் சென்னை லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் உறுப்பினர் ஆனார். பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசு பிறப்பித்த ரவுலட் சட்டத்தை இவர் தீவிரமாக எதிர்த்தார். இந்தச் சட்டத்தின்படி அரசு யாரை வேண்டுமானாலும் விசாரணையின்றி சிறையில் அடைக்க முடியும். இம்பீரியல் லெஜிஸ்லேடிவ் கவுன்சிலில் சாஸ்திரி இந்தச் சட்டத்தை எதிர்த்து ஆற்றிய உரை வரலாற்றில் போற்றப்படும் உரைகளில் ஒன்று.

1930-31இல் லண்டனில் நடந்த வட்டமேஜை மகா நாட்டில் இவரும் மகாத்மா காந்தியுடன் கலந்து கொண்டார். மகா நாடு தோல்வியில் முடிந்தாலும் 1935இல் காந்தி இர்வின் ஒப்பந்தம் ஏற்பட காரணமாக இருந்தார். இவர் 1946 ஏப்ரல் 17ஆம் தேதி தனது 76ஆம் வயதில் சென்னை மைலாப்பூரில் தனது இல்லத்தில் காலமானார். 

வாழ்க ஸ்ரீனிவாச சாஸ்திரி புகழ்!

செப்டம்பர் 21 - மூத்த சங்க அதிகாரி மோரோபந் பிங்கலே நினைவுநாள்

தேசத்தின் பணிக்காக தங்கள் வாழ்க்கையைத் தியாகம் செய்து ராஷ்டிரிய ஸ்வயம்சேவக சங்கத்தில் முழுநேர ஊழியராகச் சேர்ந்து, சங்கத்தோடேயே வளர்ந்து, ஸ்வயம்சேவகர்களையே தங்கள் உறவினர்களாக அடைந்து, பாரத தாயின் பணிக்காகவே தங்கள் உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தையும் அளித்து, தாயின் பாதத்திலேயே தங்கள் வாழ்க்கையை அர்ப்பணம் செய்த செய்து கொண்டு இருக்கின்ற தேசபக்தர்கள் பலர் உண்டு. அதில் முக்கியமான ஒருவர் மூத்த சங்க அதிகாரி மோரோபந் பிங்கலே அவர்கள்.

1919ஆம் வருடம் டிசம்பர் மாதம் 30ஆம் நாள் மத்தியபிரதேச மாநிலத்தில் உள்ள ஜபல்பூர் நகரில் பிறந்த திரு மோரேஸ்வர் நீல்காந் பிங்கலே டாக்டர் ஹெட்கேவர் மற்றும் குருஜி கோல்வால்கர் ஆகியோரால் வார்த்தெடுக்கப்பட்டவர். 1941ஆம் வருடம் தனது ஆங்கில இலக்கியத்தில் இளங்கலை பட்டப் படிப்பை முடித்த பிங்கலே தனது 26ஆம் வயதில் 1946ஆம் ஆண்டு சங்கத்தின் முழுநேர ஊழியராக தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். ஏறத்தாழ அறுபத்தி ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மேலாக சங்கப் பணியையே தனது வாழ்நாள் தவமாக மேற்கொண்டார். இருபதாண்டு காலத்திற்கும் மேலாக மஹாராஷ்டிர மாநிலத்தின் ஸஹ பிராந்த பிரச்சாரக் பொறுப்பை அவர் திறம்பட வகித்தார். பாரதத்தின் மேற்கு மாநிலங்களில் வேரூன்றி உள்ள ஹிந்துத்துவ ஒருமைப்பாடு அவரின் தளராத செயல்பாட்டின் விளைவுதான்.

1967ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு பௌதிக் பிரமுக், பிரச்சாரக் பிரமுக் போன்ற பொறுப்புகளையும் பிங்கலே நிர்வகித்தார். விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத்தின் ஆரம்பகால தளகர்த்தராகவும் பிங்கலே இருந்தார். பரிஷத்தின் வழிகாட்டியாக ( மார்க்க தர்ஷக் ) அவர் இருந்தார். நெருக்கடி நிலையை அடுத்து சங்கம் தடை செய்யப்பட்ட சமயத்தில் சங்கத்தின் அறிவிக்கப்படாத ஆறு சர்சங்கசாலக்களில் பிங்கலே ஒருவர். ஏறத்தாழ இருபது மாத காலம், பாரதம் தனது ஜனநாயக உரிமைகளை இழந்து சர்வாதிகாரத்தின் பிடியில் இருந்த நேரத்தில், தலைமறைவாக இருந்து சர்வாதிகாரத்தை எதிர்க்கும் போராட்டத்தை பல்வேறு தளங்களில் பிங்கலே முன்னெடுத்தார்.

1980களின் ஆரம்ப வ வருடங்களில் தமிழகத்தில் தென்காசியை அடுத்த மீனாட்சிபுரம் கிராமத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட சகோதர்கள் மதம் மாறினார்கள். இந்த நிகழ்வு நாடெங்கும் அதிர்வலைகளை உண்டாக்கியது. ஜாதிகளைக் கடந்து ஹிந்துக்களாக ஒன்றிணைவோம் என்ற கோஷத்தோடும், தீண்டாமையை வேரும் வேரடி மண்ணும் இல்லாமல் களைந்தெடுக்க வேண்டும் என்ற உறுதியோடு விஸ்வஹிந்து பரிஷத் நாடு தழுவிய ஒருமைப்பாடு யாத்திரையை ( ஏகாத்மதா யாத்ரா ) நடத்த முடிவு செய்தது. வடக்கே காட்மாண்டு முதல் தெற்கே ராமேஸ்வரம் வரை, கிழக்கே புனித கங்கை கடலில் கலக்கும் இடமான வங்காளத்தின் சாகர் தீவில் இருந்து மேற்கே சோமநாதபுரம் வரை, இமயமலையின் ஹரித்துவார் முதல் தென்கோடி கன்யாகுமரிவரை என்று மூன்று பிரிவாக இந்த யாத்திரை நடைபெற்றது. இந்த யாத்திரையை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு பிங்கலே வசம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. நாடெங்கும் சுற்றி வந்து இந்த யாத்திரையை திட்டமிட்டு, மிகவும் செம்மையாக பிங்கலே நடத்திக்காட்டினார். சங்க பரிவாரங்களின் சேவையை புரிந்து கொள்ளவும், மதமாற்றம் ஒரு தேசிய அபாயம் என்பதை பொது மக்கள் அறிந்து கொள்ளவும் இந்த யாத்திரை பேருதவியாக இருந்தது. இதனைத் தொடர்ந்து தமிழகத்தில் ஞானரதம், சக்திரதம் என்ற யாத்திரைகள் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

1983ஆம் ஆண்டு ராம் ஜானகி யாத்ராவை பிங்கலே ஒருங்கிணைத்தார். பூட்டிய கதவுக்குப் பின்னால் நடையில் நின்றுயர் நாயகன் ராமச்சந்திரன் சிறைப்பட்டு இருக்கும் காட்சிகளைக் கொண்ட ஏழு ரதங்கள் உத்திரப்பிரதேசம் மற்றும் பிஹார் மாநிலங்களில் வலம் வந்தன. ராமஜன்மபூமியை மீட்டெடுக்கும் போராட்டம் மீண்டும் நாடெங்கும் வலுப்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து 1986ஆம் ஆண்டு வழிபாட்டுக்காக ராமர் கோவிலை திறந்து விட நீதிமன்றம் உத்திரவு பிறப்பித்தது.

மிகப் பெரும் காரியங்களை செய்து முடித்து விட்டு அதற்கான புகழைத் தேடாமல், செய்யும் பணியெல்லாம் பாரதத்தாயின் சேவைக்கே என்று அடுத்த பணியை நாடிச் செல்லும் உதாரண ஸ்வயம்சேவக் என்றே பிங்கலே அவர்களைக் கூறலாம்.

பாரத தாயின் பெருமைமிக்க இந்த மகன் 2003ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 21ஆம் நாள் தாயின் காலடியிலேயே அர்ப்பணம் ஆனார். 

செப்டம்பர் 20 - தோழர் பி ராமமூர்த்தி பிறந்தநாள்

எல்லோரும் எல்லாமும் பெறவேண்டும்  இங்கு இல்லாமை இல்லாத நிலைவேண்டும்  

வல்லான் பொருள் குவிக்கும் தனியுடமை - நீங்கி  வரவேண்டும் திருநாட்டில் பொதுவுடமை 

இன்று உலகத்தின் சீண்டப்படாத சித்தாந்தமாக, பாரத தேசத்தில் பெருவாரியான மக்களால் கைவிடப்பட சித்தாந்தமாக இருக்கும் பொதுவுடமை சித்தாந்தம் சென்ற நூற்றாண்டில் உலகத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கு மேலான நாடுகளில் ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்த ஒன்றாகும். நேர்மையும் தியாகமும் பொருந்திய பலர் அந்த சித்தாந்தத்தின் தளகர்த்தார்களாக இருந்தனர். தமிழகத்தில் பிறந்து, பாரத நாட்டின் பொதுவுடமை சித்தாந்தத்தின் முக்கிய தலைவராக விளங்கிய தோழர் பி ராமமூர்த்தியின் பிறந்தநாள் இன்று.

1908ஆம் வருஷம் செப்டம்பர் மாதம் 20ஆம் தேதி வேப்பத்தூர் பஞ்சாபகேச சாஸ்திரி என்ற சம்ஸ்கிருத பண்டிதரின் மகனாகச் சென்னையில் பிறந்தவர். இவருக்கு மூன்று வயதாகும் போது பஞ்சாபகேச சாஸ்திரி காலமாகிவிட்டார். சென்னை திருவல்லிக்கேணி இந்து உயர்நிலைப் பள்ளியில் கல்வி பயின்றார். இளம் வயதில் சுப்பிரமணிய பாரதியின் கவிதைகளில் மனதைப் பறிகொடுத்து பாரதி பக்தரானார்.

  

1920இல் மகாத்மா காந்தி இந்திய இளைஞர்கள் கல்வி நிலையங்களை விட்டு வெளியேறி சுதந்திரப் போரில் கலந்து கொள்ள அழைப்பு விடுத்த போது, இவர் தனது படிப்பை நிறுத்திவிட்டு வட இந்தியா பயணமானார். வீட்டுக்குச் சொல்லாமல் வெளியேறி இவர் அலகாபாத் நகரத்தை அடைந்தார். வார்தா சென்று காந்திஜியைச் சந்தித்தார். அவருடைய ஆசிரமத்தில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டினார். அப்போது அங்கு இருந்த ராஜாஜி, இவரை ஊருக்குப் போய் படிப்பை முடித்துவிட்டு வா என்று திரும்ப அனுப்பி வைத்தார். ஊர் திரும்பிய ராமமூர்த்தி 1926இல் பள்ளி இறுதி வகுப்பு தேறினார். சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் இண்டர்மீடியட் வகுப்பில் சேர்ந்தார். இவரது கவனம் அரசியலில் ஈடுபட்டதால் படிப்பு இவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. மறுபடி இவர் வட இந்தியா சென்றார். காசியில் பனாரஸ் இந்து பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்து படித்தார். மதன்மோகன் மாளவியா எனும் பெரும் காங்கிரஸ் தலைவர் தொடங்கிய இந்தப் பல்கலைக் கழகம் இவரது அரசியல் ஆர்வத்துக்கு இடமளித்தது.

பனாரஸ் பல்கலைக் கழகத்தில் படித்து முடித்த பின் ராமமூர்த்தி அயல்நாட்டுப் பொருட்களை பகிஷ்கரிக்கும் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டு ஆறு மாத சிறை தண்டனை பெற்றார். 1932இல் சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தை மகாத்மா காந்தி தொடங்கினார். அதில் ராமமூர்த்தி கலந்துகொண்டு ஒன்பது மாத சிறை தண்டனை பெற்றார்.

1929இல் லாஹூரில் நடந்த அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டிக் கூட்டத்தில், 1933இல் கல்கத்தா நகரில் நடந்த அகில இந்திய காங்கிரஸ் மகாநாட்டில், அதன் பின் பாட்னாவில் நடந்த அகில இந்திய காங்கிரசிலும் என்று பல்வேறு  கட்சியின் வருடாந்திர மாநாடுகளிலும் ராமமூர்த்தி கலந்து கொண்டார்.

காங்கிரசுக்குள் இருந்த இடதுசாரி சோஷலிச சிந்தனையாளர்களை ஒன்று திரட்டி ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண் ஒரு கூட்டம் நடத்தினார், அதில் இராமமூர்த்தி கலந்து கொண்டார். 1936இல் இரண்டாவது காங்கிரஸ் சோஷலிஸ்ட் கட்சி மகாநாடு மீரட் நகரில் நடந்தது. அதில் ராமமூர்த்தி கலந்து கொண்டார். 1934இல் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தடைசெய்யப்பட்டது. ஆகையால் அந்த கட்சி உறுப்பினர்கள் காங்கிரசுக்குள் காங்கிரஸ் சோஷலிஸ்ட் என்ற பெயரில் செயல்படத் துவங்கினர். சென்னை மாகாண காங்கிரஸ் சோஷலிஸ்ட் இயக்கத்தை ராமமூர்த்தி தொடங்கி வைத்தார். அந்த இயக்கம் சார்பில் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றிய தொழிலாளர்களுக்குத் தொழிற்சங்கங்கள் உருவாகின. மெல்ல மெல்ல இவரது தொழிற்சங்க, அரசியல் பணி தமிழ்நாடு முழுவதும் பரவத் தொடங்கியது.

1937இல் இந்திய மாகாண சர்க்காருக்கு ஆங்காங்கே தேர்தல் நடந்தது. சென்னை மாகாண தேர்தலையொட்டி ஜவஹர்லால் நேரு சென்னை வந்தார். அவருடைய தேர்தல் கூட்டச் சொற்பொழிவை ராமமூர்த்தி மொழிபெயர்ப்பு செய்தார். அதற்காக அவர் கூட்டம் முடிந்த பின் கைது செய்யப்பட்டார். அந்தத் தேர்தலில் சென்னை மாகாணத்தில் காங்கிரஸ் கட்சி பெரு வெற்றி பெற்றது. இங்கு ராஜாஜி தலைமையில் மந்திரிசபை அமைக்கப்பட்டது.

1937இல் இவர் காங்கிரசை விட்டு வெளியேறி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்தார். 1939இல் அகில இந்திய காங்கிரஸ் தலைமைக்கு சுபாஷ் சந்திர போசுக்கும் பட்டாபி சீதாராமையாவுக்கும் இடையே போட்டி. மகாத்மா காந்தி பட்டாபியை ஆதரித்தார். நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போசுக்கு ஆதரவாக ராமமூர்த்தி சென்னை மாகாணத்தில் ஆதரவு திரட்டினார்.

1940இல் கம்யூனிஸ்டுகள் காங்கிரசிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர். யுத்த எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளுக்காக ராமமூர்த்தி கைது செய்யப்பட்டு வீட்டுக் காவலில் வைக்கப் பட்டார். சென்னை சதி வழக்கு ((II): சென்னை சதி வழக்கு என்ற ஒன்று 1932இல் நடைபெற்றது.  இது இரண்டாவது சதி வழக்கு. வீட்டுக் காவலில் இருந்த ராமமூர்த்தி தப்பி தலைமறைவானார். அங்கிருந்தபடி இவர் கட்சிப் பணியாற்றி வந்தார். தலைமறைவான கம்யூனிச தோழர்களை  கண்காணித்த போலீஸ் அவர்களில் பலரை கைது செய்து சிறைக்கு அனுப்பியது. இவர்கள் மீது ஒரு சதி வழக்கு பதிவாகியது. இதில் பல கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் கைதானார்கள். ஏ.எஸ்.கே.ஐயங்கார், மோகன் குமாரமங்கலம், உமாநாத், ராமமூர்த்தி போன்றவர்கள் இதில் அடக்கம். 1941இல் இவர்கள் எல்லோரும் பெல்லாரி சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்கள். பெல்லாரி சிறை கொடுமையான சிறையாக இருந்த போதிலும் அங்கு ராமமூர்த்தி மற்ற கைதிகளை உட்காரவைத்து மார்க்சிசம் பற்றிய வகுப்புகள் எடுத்து வந்தார்.

1941இல் ஜெர்மனியின் நாசி ஹிட்லர் சோவியத் யூனியன் மீது படையெடுத்தார். அது வரை ஏகாதிபத்திய யுத்தம் என்று வர்ணிக்கப்பட்ட யுத்தம் இப்போது மக்கள் யுத்தம் என்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினரால் பிரகடனப் படுத்தப் பட்டது. இதையொட்டி இங்கிலாந்து நாடு ஜெர்மனிக்கு எதிராக நடத்தும் போருக்கு கம்யூனிஸ்டுகள் ஆதரவு கொடுத்தனர். அதனால் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியினர் அனைவரும் சிறையில் இருந்து விடுதலை செய்யப்பட்டனர்.

1946இல் கம்யூனிஸ்ட்டுகளை வெளியேற்ற காங்கிரஸ் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. 1946இல் ராமமூர்த்தி மதுரையில் மில் தொழிலாளர் வேலை நிறுத்தத்துக்கு ஏற்பாடு செய்து போராடினார்.  மதுரை சதி வழக்கு என்று ஒன்றை இவர் மீது பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் தொடுத்தது. அதிலும் இவர் விடுதலையாகி விட்டார். சுதந்திரம் வரும் நேரம் இவரும் சுதந்திரமாக வெளிவந்தார். சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி சென்னை மாகாணத்தில் தடை செய்யப்பட்டது. ராமமூர்த்தி மறுபடியும் தலைமறைவானார். இவர் கைது செய்யப்பட்டு மீண்டும் சிறையில் அடைக்கப் பட்டார்.

1952இல் முதல் சுதந்திர இந்திய தேர்தல். ராமமூர்த்தி மதுரை வடக்கிலிருந்து போட்டியிட்டு சிறையில் இருந்தபடி வெற்றி பெற்றார். அந்த தேர்தலில் காங்கிரசுக்கு சென்னை மாகாண சட்டசபையில் மெஜாரிடி கிடைக்கவில்லை. உடனே காங்கிரசார் ராஜாஜியை அழைத்து மந்திரிசபை அமைக்கச் சொன்னார்கள். அவரும் அமைத்து, சில எதிர் கட்சி உறுப்பினர்களைத் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டு அரசு செய்யலானார். பி.ராமமூர்த்திதான் எதிர் கட்சித் தலைவர். மாகாண முதல்வராக ராஜாஜியும், எதிர்கட்சி வரிசையில் ராமமூர்த்தி முதலான பிரபல கம்யூனிஸ்டுகளும், அந்தக் கால சட்டசபை நடவடிக்கைகளும், விவாதங்களும் போல இனி இருக்க முடியுமா? சந்தேகம்தான்.

1952இல் இவர் கலப்புத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர்களுக்கு பொன்னி, வைகை என்று இரண்டு பெண்கள். பின்னர் பல சித்தாந்த போராட்டங்களுக்குப் பிறகு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இரண்டாக உடைந்தது. இவர் மார்க்சிஸ்ட் கட்சிக்குச் சென்றார். அங்கு தொழிற்சங்கம் அமைந்தது. சி.ஐ.டி.யு. என்பது அது. அதன் தலைவர்களில் ஒருவரானார் ராமமூர்த்தி.

ஆரிய மாயையா - திராவிட மாயையா ? விடுதலை போராட்டத்தில் தமிழகம் என்று பி ராமமூர்த்தி ஒரு புத்தகத்தை எழுதி உள்ளார். விடுதலை போராட்ட காலத்தில் நடந்த பல்வேறு தகவல்களை இதில் காணலாம்.

முதிர்ந்த வயதின் காரணமாக இவர் 1987, டிசம்பர் 15 அன்று காலமானார்.