Wednesday, September 14, 2011

GOLD - THE DYNAMICS

Toastmaster of the day, Mr President, fellow toastmasters and guests – a warm good evening to you all. 


Being in a foreign country comes with a different set of problems. Recently I have faced one such situation.  Some of my wife’s friends polluted her mind and she has suddenly asked me to buy gold. As a dutiful husband I have checked up the price of gold here and found that it is almost the same as in India.  

Unlike other metals, many of the gold ever mined is still exist in the market. Roughly around 165,000 tons of gold have been mined in the history of mankind. If you want to visualize, it will be a solid cube of size 20 meters that is about 8000 cubic meter.  

We all know that gold is one important vehicle of investment as an asset class and people believe that it is much safer in times of economic turbulence and political uncertainty.  
India is the single largest consumer of gold and Indians are buying 800 tons of gold annually, which is around 25% of world’s annual gold production. This includes around 400 tons of gold that is being imported into India and the balance is the reused gold.  

But the biggest question is how the price is fixed? How could the price be the same in South Africa which has the major mines and in India and China, the two largest consumers of Gold? May be an interesting subject for us to know and understand.

Because most of the gold ever mined still exists and is potentially able to come on to the market for the right price, unlike most other commodities, the hoarding and disposal plays a much bigger role in affecting the price.

The Gold Fix, or the London Gold Fixing, is the procedure by which the price of gold is set on the London market by the five members of the London Gold Pool. It is designed to fix a price for settling contracts between members of the London bullion market, but, informally, the Gold Fixing provides a recognized rate that is used as a benchmark for pricing the majority of gold products throughout the world’s markets. 

London's deserved its reputation as the world's leading international bullion trading centre has its basis in history.

The origins of the emergence of London as a gold trading centre can be traced back to around 1671 when the young Moses Mocatta crossed the North Sea from Amsterdam (where he had been trading in sugar and diamonds) to set up business in London.

Initially his main business was in diamonds, but records from the East India Company in February 1676 show 'By cash of Moses Mocatta for freight on 75 ounces of gold on their ships - £6'. This gold was used to pay for pepper from India, and shipments of gold and silver in and out of London soon became regular events. 

In 1919, Bank of England signed an agreement with the seven major gold mining houses of South Africa, to ship their raw gold to England for refining and the refined gold will be sold through M/s N.M.Rothschild & Sons by obtaining the best possible price. The first fixing took place on September 12, 1919 amongst the five principal gold bullion traders and refiners of the day. Now it is a 92 year old institution.

The price of gold then was 4 pounds 18 shillings and 9 pence per troy ounce.  The gold price fix takes place initially at 10.30am and from 1968 at 3pm also in London time. The afternoon fix was added for the benefit of New York markets.

Due to government controls and war emergencies, the London Gold Fixing was suspended between 1939 and 1954. Historically, the Fixing took place daily at the City offices of N M Rothschild & Sons, but since May 5 2004 it takes place by telephone. 

In April 2004, N M Rothschild & Sons announced that it planned to withdraw from gold trading and from the London Gold Fixing. Barclays Bank took its place from 7 June 2004, and the chairmanship of the meeting, formerly held permanently by Rothschilds, now rotates annually.
While gold is traded in markets throughout the world, the market is essentially homogeneous since the gold price is always in dollars and the gold traded is "loco London" (gold deliverable in London and meeting London trading standards). 

The London PM fix is normally considered the main reference price for the day and is the price most often used in contracts. The chairman begins with a ’trying’ price. The market members then declare how much gold they are prepared to buy or sell at that price. Once the equilibrium is reached, the gold price is fixed. 

On very rare occasions the price will be fixed when there is disequilibrium, at the discretion of the chairman of the fix. A tradition of the London Gold Fixing was that participants could raise a small Union Flag on their desk to pause proceedings. Under the telephone fixing system, participants can register a pause by saying the word "flag", and the chair ends the meeting with the phrase "There are no flags, and we are fixed”  

Over the course of more than 90 years of the gold fixing, the highest fix was US$850 per ounce on the 21st of January 1980, amid the political crisis in the Middle East, high oil prices and inflation.  However, with inflation, the 1980 high would be equal to a price of $2800 in today’s dollars. So, the 1980 record still holds in real terms.


The longest fixing lasted for 2 hours and fifteen minutes when the stock markets crashed on Black Monday in late October 1987. The highest turnover occurred in March 1968 just before the gold pool collapsed - 14,180 400oz London Good Delivery bars were traded.  

I have collected enough interesting information on the dynamic of the gold market and now have to collect enough money to buy that yellow metal. Any of the toastmasters ready to help me?

Over to you toastmaster of the day!  

Monday, September 5, 2011

ஆசிரியர்கள் என்ற சிற்பிகள்

என் ஆசிரியர்கள் எல்லோராலும் நான் நேசிக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், அரவணைக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், செதுக்கப் பட்டு இருக்கிறேன், மன்னிக்கப் பட்டும் இருக்கிறேன். ஏறத்தாழ பதினேழு ஆண்டு காலம் என்னைப் பண்படுத்திய ஆசிரியர்களில் சிலரைப் பற்றிய நினைவுகள் இது. 

முதல் முதலில் என் நினைவிற்கு வருபவர் பாளை லயோலா கான்வென்ட் தலைமை ஆசிரியை சகோதரி சிறிய புஷ்பம் அவர்கள். பள்ளி பொது நூலகம் அவரது பொறுப்பில் தான் இருக்கும். ஒரு வெள்ளிகிழமை அன்று அவரிடம் சென்று, அவரது அனுமதியோடு நான்கு புத்தகங்கள் எடுத்து வந்தேன். மீண்டும் திங்கள் கிழமை அன்று அவரிடம் எல்லா புத்தகங்களையும் படித்து விட்டேன் என்று திருப்பிக் கொடுத்தேன். அதற்குள் எப்படி எல்லா புத்தகங்களையும் படிக்க முடியும் என்ற சந்தேகத்தில் அவர் என்னிடம் கேள்வி கேட்க, எனது பதிலில் திருப்தியாகி அதன் பின்பு எப்போது எவ்வளவு புத்தகமும் எடுத்துக் கொள்ள அனுமதி தந்தார். 

பொதுவாக கத்தோலிக சகோதரிகள் யார் வீடுகளுக்கும் போவது இல்லை என்ற நிலையில், அதனை மீறி அவர் எங்கள் வீடிற்கே வருவதும் உண்டு. 

நான்காம் வகுப்பு படிக்கும் போது என்னை தத்து எடுத்தவர் திரு தமிழ் கனல் அவர்கள். திறமையான தமிழ் ஆசிரியர். என்னை ஒரு பேச்சாளனாக மாற்றிய பெருமகன். எனது கையை பிடித்து நடை பழக்கி, என்னை ஓடவிட்டுப் பார்த்தவர்.

எனது ஆறாம் வகுப்பு தமிழ் ஆசிரியர் திரு குமாரசாமி அவர்கள், பல போட்டிகளுக்கு என்னை தேர்வு செய்து பல மேடைகளை என்னைப் பார்க்க வைத்து ரசித்தவர்.
   


                 

கணித ஆசிரியர் திரு தையல் பாகம் அவர்கள். எப்போதும் வெள்ளை வேட்டியும், வெள்ளை சட்டையும், வெளுத்த தலையும், முகம் நிறைந்த சிரிப்பும் என இருப்பவர். இவரது பேனா மை மட்டும் நல்ல கருப்பு. எழுத்து எல்லாம் அச்சு அடித்தது போல இருக்கும்.

DSC01923.JPG

                                     ( 150 ஆவது ஆண்டு விழா கொண்டாட்டம் )

எட்டாம் வகுப்பின் பள்ளி இறுதி ஆண்டு தேர்வு. கேள்வித்தாளில் பதில் எழுதி மற்ற மாணவர்களுக்கு மாற்றும் போது மாட்டிக்கொண்டேன். ஆனால் தேர்வு பணியில் இருந்த ஆசிரியர், அதனை தலைமை ஆசிரியரிடம் சொல்லாமல் எனது வகுப்பு ஆசிரியரிடம் மட்டும் தெரிவித்தார். " பல போட்டிகளில் நீ பரிசு வாங்கி வரும்போது மிகவும் மகிச்சியாக இருந்தது, நீ இப்படி செய்வாய் என நான் நினைக்கவே இல்லை " என்று மட்டும் சொல்லி சென்று விட்டார் எங்கள் வகுப்பு ஆசிரியர். செருப்பால் அடித்திருந்தால் கூட ஒன்றும் தோன்றி இருக்காது, அவரது கண்களில் தெரிந்த வருத்தம் அதோடு பொதுவாக தவறு செய்வதை விட்டுவிட்டேன். நன்றி திரு வேணுகோபால் அவர்களே
   
                                   

                                    ( ம தி தா பள்ளி பழைய மாணவர்கள் )


எனது கல்லுரி பேராசிரியர்கள் திரு எஸ் சுப்ரமணியம், திரு கே சுப்ரமணியம், திரு வளன் அரசு ஆகியோரை இங்கே நான் நன்றியோடு நினைவு கூறுகிறேன். 

தனது சொந்த மகன் போல என்னை சீராட்டிய எனது ஹிந்தி ஆசிரியைதிருமதி   லக்ஷ்மி அவர்கள், வீணை ஆசிரியை திருமதி நெல்லை வீணை சரஸ்வதி அவர்கள் இருக்கும் திசை நோக்கி தொழுகிறேன்.

இருபது ஆண்டு என்னை விட பெரியவர்களாக இருந்த போதும், எனக்கு நண்பனாக, ஆசிரியனாக இருக்கும் திரு சுந்தரராஜன், மற்றும் திரு பத்மநாபன் மற்றும் என்னைவிட வயதில் சிறியவனாக இருந்தாலும் அன்பால், பண்பால், நிதானத்தால் என்றும் என்னை வழிகாட்டும் திரு லக்ஷ்மணன் ஆகியோர்.

எல்லா இலக்கிய சிற்பிகளின் உளிகளும் என்னை செதுக்கிப் பார்த்து விட்டன, தெய்வங்கள் ஆக வில்லை என்றாலும் சிலைகளாக கூட மாறாமல், இன்னும் கற்களாகவே இருக்கிறேனே என்ற வருத்தம் எனக்கு உண்டு.

என்னை சமன்செய்த எல்லா ஆசிரியர்களுக்கும் எனது நன்றியும் வணக்கங்களும்